Donderdag 15 mei:
Op de laatste speeldag van het seizoen moest Voorwaarts 5 aantreden tegen Brederodes 5. Er stond voor beide ploegen niks meer op het spel: Brederodes was tweede en Voorwaarts vijfde, daar viel niks meer aan te veranderen. Dit was aan het spel van Voorwaarts duidelijk te merken. Aan dat van Brederodes niet bepaald.
Al na tien minuten vloog de eerste bal in het Voorwaarts-doel. Er viel weinig aan te doen, zodat de eerste groen-zwarte hoofden al gingen hangen. Desalniettemin kreeg Voorwaarts daarna kansen. Helaas kon gelegenheidsspits Hanno Tomassen twee mooie, maar moeilijke kansen niet verzilveren. Na een half uur spelen gaf born-again-laatste-man Andre Kraaykamp een splijtende pass dwars door het hart van de Brederodesverdediging, die door Anton Jongstra simpel onder de keeper door geschoven kon worden: 1-1. Dit was redelijk tegen de verhouding in, dus terwijl Voorwaarts nog van de verbazing stond bij te komen, kreeg Brederodes een vrije trap die onberispelijk in de kruising van keeper Hans Waaldijk verdween. Met deze 2-1 achterstand werd de rust gehaald.
Na de rust kwam de nekslag. Omdat iedere Voorwaarts-speler al eens een verkeerde pass of een mislukt schot had gegeven, kon keeper Waaldijk niet achterblijven. Hij schoof een terugspeelbal van Andre Kraaykamp recht in de voeten van een Brederodesaanvaller. Deze aarzelde niet en schoot de bal in een keer, met een fraaie boog over de aan de grond genagelde Waaldijk heen. Dit luidde indirect de 4-1 en de 5-1 in. Kortom: Voorwaarts verloor, maar er was nog een lichtpuntje. Rechtsback Willem Kroes, die nog nooit in zijn leven heeft gescoord, torende in de slotminuut hoog boven de Brederodesverdediging uit en kopte de bal loeihard op de lat. Dat hij niet zat scheen niemand te deren, want met zoveel nieuwe kopkracht in de gelederen, belooft het een mooi seizoen te worden?na de zomerstop.
LAATSTE MAN ZET EIGEN TEAM BUITENSPEL
Zondag 4 mei:
Door enkele goedbedoelde, maar toch lichtelijk onhandige inschattingen van de zijde van de club werd de thuiswedstrijd tegen de kersverse kampioen van tijd verzet, van datum verzet, van veld verzet, en uiteindelijk toch op de geplande dag en tijd op het veld van Sporting gespeeld. Door alle verschuivingen echter, kon Voorwaarts niet zijn vaste scheidsrechter de Voest leveren (kater) en was niet de complete selectie na eerder afbellen alsnog geactiveerd. Bert van Tongeren, om zomaar een voorbeeld uit de lange rij te noemen, werd 's ochtends afgebeld op het moment dat hij de noodzakelijke extra vroege bus uit Alkmaar wilde nemen. Het had dan ook geen zin om hem om 1/2 12 opnieuw te bellen. En zo waren er dus nog veel meer... Uw speciale verslaggever was dan ook meer dan verrast, toen hij 20 minuten voor de wedstrijd 12 man in bezit van alle tenues in de goddelijk schijnende zon op de grasmat van Sporting aan zag treden. Maar die schijn bedroog weer eens: Jeroen van Doorn kwam, want geblesseerd, alleen de tenues brengen, Anton Jongstra moest eerder weg vanwege een familiefeestje en Henk 'Hernia' Harding... enfin, u begrijpt het al.
Voorwaarts trad uiteindelijk aan met de volgende formatie: Rommers, vd Schot, Kraaykamp, Waarts en W. Kroes, de Laat, Thomassen, Waterreus en Buunk, Harding en Jongstra. Dan volgt een gat in het geheugen van uw speciale verslaggever, die geen enkele sjoege meer heeft van hoe het eerste RUC-doelpunt tot stand kwam (wel dat het buitenspel was): 0-1.
Voorwaarts kreeg ook kansjes. Zoals elke wedstrijd waren die voor onder meer Jongstra zelf (die weer niet tegen een topper tot scoren zou komen), Harding en Buunk die op aangeven van Jongstra een leeg doel in zou gaan lopen (ware het niet dat Jongstra onterecht voor buitenspel afgefloten werd). Achterin deed Kraaykamp wederom herinneren aan zijn laatste-man-verleden, dit keer door meer middelen dan de geoorloofde te gebruiken om de RUCCERS te stoppen. En dus ook door, zoals ooit een seizoen in iedere wedstrijd, een penalty tegen te krijgen. Keeper Rommers kansloos: 0-2.
In de rust kwam de opgepiepte Michel Kemper Jongstra vervangen. Een gouden wissel uit het boekje, zo bleek binnen vijf minuten: op zijn karakteristieke wijze kapte en draaide Kemper de RUCCERS gek, om even later een strakke voorzet van de rechterkant bij de eerste paal in het dak van het doel te jagen. 1-2 en er brak een periode aan van Voorwaartsoverwicht. De 2-2 hing in de lucht. Tot laatste man Kraaykamp definitief de hoofdrol voor zich opeiste: bij een verre, door de wind gedragen uittrap van de RUCkeeper, besloot hij de RUCspits een meter of 10 buitenspel te zetten. Dat lukte maar ten dele; bij uittrappen, net als bij ingooien, BESTAAT ER HELEMAAL GEEN BUITENSPEL! Zo wist na de wedstrijd Hanno Thomassen te vertellen (hij bekende schoorvoetend ooit een scheidsrechterscursus gevolgd te hebben en nu nog wel eens te dromen dat hij niet meer weet hoeveel centimeter de doorsnede van een bal mag bedragen, maar dit terzijde).
Lang verhaal kort: RUCspits loopt door: 1-3. Maar Voorwaarts zat goed in de westrijd, dus wie weet konden we nog terugkomen? Nou nee: bij de volgende RUCuittrap gebeurde hetzelfde: 1-4. En nog een keer: 1-5. Gelukkig maakte de kampioen ook nog een normaal doelpunt, zodat na een bizarre 1-6 wedstrijd op het zonovergoten terras nagepraat kon worden over wat hier nog niet genoemd werd; de vele kansen van Voorwaarts. Waarbij de beste mogelijkheden dit keer aan Maarten de Laat niet besteed waren. Maar goed, eigenlijk hadden alle middenvelders en aanvallers minimaal 1 verprutste kans achter hun naam. Blijft over de conclusie, dat een wedstrijd die met 1-6 verloren ging, eigenlijk best gewonnen had kunnen worden.
VOORWAARTS WINT OOK SLECHTE WEDSTRIJDEN
Donderdag 1 mei:
Ondanks een straffe wind, een knollenveld en een laaghangende zon heeft Voorwaarts 5 uitzicht op de vierde plaats behouden. MSV werd donderdagavond geen enkele kans gegund, zodat een vroeg doelpunt van Henk Harding genoeg was voor de overwinning.
Deze keer was het vooral de tegenstander die tegen zichzelf en de scheidsrechter liep te voetballen. Ondanks hun veel jeugdiger voorkomen, kwamen de Montfoorters van meet af aan niet in hun spel. Dit gaf Voorwaarts de gelegenheid om wederom keer op keer open kansen voor het MSV-doel om zeep te helpen. Behalve 1 keer toen een door de wind gedragen voorzet van links op het hoofd van gelegenheidsspits Henk Harding en vervolgens in het doel dwarrelde.De 1-0 kwam niet als een verrassing en omdat er de rest van de wedstrijd niks gebeurde (nou ja, 1 MSV-er werd wegens praten het veld uitgestuurd) blijft het verslag deze keer net zo krapjes als de overwinning.
BIJ GEBREK AAN TEGENSTAND SPEELT
VOORWAARTS 5 TEGEN ZICHZELF
Zondag 27 april:
Met een spelbeeld van minstens 20 opgelegde kansen voor Voorwaarts en welgeteld 3 redelijke mogelijkheden tot een kans voor SCH'44, kun je met een gerust hart zeggen dat Voorwaarts 5 verdiend heeft gewonnen en terecht op de vierde plaats van de ranglijst staat. Niets is minder waar: Voorwaarts 5 is vanaf deze zondag een grijze middenmoter.
SCH'44 7 bezet niet voor niets al bijna het hele seizoen de laatste plaats. Met 5 punten uit 18 wedstrijden (tegenover 29 voor Voorwaarts 5) blijken de jongens uit Harmelen dit seizoen bepaald geen vuist te kunnen maken. Ook niet tegen Voorwaarts dat de hele wedstrijd domineerde en kans op kans creeerde. De tegenstand was zelfs zo bedroevend, dat Voorwaarts heel sociaal besloot te delen in de malaise. In plaats van te scoren, werden keer op keer de keeper, paal en lat getest.
Ook toen Hans Waaldijk, Michel Kemper en Maarten de Laat werden gewisseld voor Wim Arnold Bik, Arie Flierman en Henk Harding, bleek dit het niveau van de wedstrijd niet ten goede te komen. Sterker nog; met weemoed werd teruggedacht aan de rushes van Kemper en De Laat en de vliegende onderscheppingen van Waaldijk in de eerste helft. .
Terwijl iedereen zo in zijn eigen gedachten was verzonken, wist Anton Jongstra zowaar nog het net te vinden, terwijl hij tot dat moment keer op keer schromelijk faalde. Nou ja, het net vinden? Hij raakte de binnenkant van de paal en de bal rolde daarna over de doellijn een klein beetje het doel in, zodat diverse SCH-verdedigers het nodig vonden de geldigheid van het doelpunt ter discussie te stellen. Gelukkig voor Voorwaarts trapte de sympathieke scheidsrechter daar niet in: 1-0. .
Wie dacht dat Voorwaarts met deze voorsprong alle zorgen en mistroostige gedachtes van zich afwierp, kwam bedrogen uit. Er werd door iedereen verkeerd gepasst, er werden blinde ballen gegeven, er werd laks uitverdedigd en ga zo maar door. Het opvallende aan deze fase van de strijd (of eigenlijk de hele tweede helft) was dat dit voor de voltallige Voorwaarts 5-selectie gold, niemand uitgezonderd. .
Dieptepunt van de middag was toen een spartelend SCH besloot van de erbarmelijke staat waarin Voorwaarts verkeerde te profiteren, door de bal eerst op de lat te schieten en vervolgens uit een kluts te scoren. En dan nog juichen ook! Het was 1-1. De middag leek helemaal in een tranendal te ontaarden toen een SCH-speler dacht dit truukje nog een keer uit te kunnen halen en de winst binnen te halen. Gelukkig dacht de SCH-spits daar anders over, want hij schoot de van de lat terugspringende bal naast het doel. Kortom: Voorwaarts 5 laat twee kostbare punten liggen en dat levert angstvisioenen op voor de komende weken, waarin de nummers 1 en 2 nog op bezoek komen in de Berekuil. .
AFWEZIGE SPELERS LATEN VOORWAARTS VERLIEZEN.
van uw speciale verslaggever.
Zondag 13 april 2003: .
De aanloop naar de wedstrijd tegen Brederodes mocht er zijn; een schitterende lentezon en bijpassende temperaturen lachten onze helden toe. Sommige van die helden waren overigens niet in elkaars gezelschap, terwijl ze daar wel verwacht werden. Weer anderen waren afgebeld, terwijl ze graag gekomen waren. .
Wat vooraf ging... .
Zoals het hoort, werd de hulpcoach op vrijdag door de hoofdcoach gebeld. Met een unicum: maar liefst 20 spelers wilden er graag bij zijn, dit weekend. De hulpcoach keek zijn lijstje na, en zag dat Arie Flierman, Bert van Tongeren, Richard Nibbering en hijzelf buiten de boot zouden vallen. Hij pleegde dus 4 gevreesde vrijdagavondtelefoontjes, en 1 extra telefoontje om in verband met zijn eigen afwezigheid een andere gelegenheidscoach te benoemen. Overigens: Nibbering vertelde dat hij zich toch af had moeten melden wegens koorts, maar vanwege reservebeurten-technische redenen, expres wachtte op het gevreesde telefoontje. Later die avond meldde Anton van der Schot zich direct bij de hulpcoach af, en in de loop van de zaterdagmiddag liet de hoofdcoach weten dat ook Jeroen van Doorn en Bart Linnekamp zich (rijkelijk laat) afgemeld hadden. Op de zaterdagavond rinkelde de telefoon: Michel Kemper dacht afgebeld te zullen worden (terwijl hij juist voor de volle 90 minuten geselecteerd was) en had een dubbele afspraak gemaakt. Daarmee ging de selectie terug naar 13 dapp'ren. De hulpcoach toonde eigen initiatief; hij belde zichzelf op om te zeggen dat-ie toch maar moest komen. Een wijze beslissing, zoals we later zullen lezen...
Zondagochtend, 10.58 uur.
Van de verwachte 13 spelers plus hulpcoach ontbraken er 2: Ruud Evertsen, over wie het gerucht ging dat hij afgebeld had, en Bart van Haasteren, van wie in ieder geval Hans Waaldijk wist dat hij niet kwam. Daardoor stonden er precies 11 spelers en 1 hulpcoach. Up te warmen. Toen echter de captains naar de scheidsrechter geroepen werden voor de toss, kwan een pijnlijk kijkende Sebastiaan de Zee naar de hulpcoach, zeggend dat hij "het niet aandurfde". Hiermee was de enige wissel die gelegenheidscoach Andre Kraaykamp nog tot zijn beschikking had, al voor de wedstrijd opgebruikt.
11.00-11.45 u.
Binnen 10 minuten laat gelegenheidsrechtsback Alfred Buunk zijn veel snellere tegenstander doorbreken, een actie waaruit de 1-0 zou volgen. De Voorwaartsverdediging is wat onwennig door de omzettingen(Waaldijk, de Laat, Arnold Bik, Waarts en Buunk), maar houdt de rest van de helft manmoedig stand. Het middenveld (Mulder, Harding, Dorfel, Thomassen) vecht voor wat het waard is, en de aanval (Jongstra, Kraaykamp) komt er nog niet echt aan te pas.
11.46-12.00 u.
Het team is onder de indruk van de prestaties van Bas Waarts en noemt hem de beste man van het veld. Waarts besluit dat hij dan alleen nog maar te verliezen heeft en gaat douchen. Nou nee, zo was het ook weer niet, Waarts was geblesseerd en kon niet verder. Ook niet als stilstaande spits om het aantal op 11 te houden? Neen.
12.01-12.45 u.
Gelegenheidscoach Andre Kraaykamp kwam met een tactische variant die nog veel navolging zal gaan vinden. Hij ging zelf centraal achterin spelen (waar hij jaren geleden zijn beste wedstrijden voor Voorwaarts speelde), en deed nog allemaal ingewikkelde dingen met de verdediging en het middenveld die een eenvoudige speciale verslaggever niet snapt, maar die wel resulteerden in een uitermate rustige verdediging in de tweede helft. Zelfs Alfred Buunk wist zijn eerdere fout goed te maken door bij een corner op de lijn te redden. Voorin kwam Anton Jongstra tot een drietal kansen, die hij alledrie gebruikte om zijn stelling dat hij weinig scoort tegen topploegen, te onderstrepen. Er was een kopbal van Henk Harding, rakelings langs de paal. Op het middenveld herpakte Frank Mulder zich, na een mindere eerste helft, en kwam Hanno Thomassen aardig op dreef. De gelijkmaker hing in de lucht, maar Voorwaarts kon hem niet plukken. En toen ging bij steeds meer Voorwaartsen langzaam het licht uit. Waarna de tegenstanders nog zo flauw en respectloos waren om in het laatste kwartier 2-0 en 3-0 te maken.
12.46-nu
"Als we gewoon een paar wissels hadden gehad, hadden we kunnen winnen!"
"Dit was onze beste wedstrijd van het seizoen"
"Waar is Reinoud eigenlijk?"
"Van wie is deze telefoon?"
"Wat betekent Wolle?"
DRAMATISCH TREFFEN: VOORWAARTS WINT
Zondag 6 april 2003
Was het de tegenstander die vooral tegen zichzelf liep te voetballen? Waren het de toeschouwers, die zich intensief met de wedstrijd bemoeiden? Was het Voorwaarts 5 die slim en uitgekookt speelde? Of was het toch de scheidsrechter, die bij een vermeend JSV-doelpunt niet naar de middenstip wees? Hoe dan ook, Voorwaarts kwam als winnaar uit de strijd tevoorschijn met twee penalty-doelpunten.
Erg veel is er niet te melden over Voorwaarts 5-JSV 7 van afgelopen zondag. De JSV-spelers raakten naar mate de wedstrijd vorderde steeds meer geirriteerd en veranderden langzaam maar zeker in ordinaire schoppers. Bal of geen bal, de helden van de Berekuil waren altijd een doelwit voor de venijnige leeghoofden uit Nieuwegein.
Het begon in de eerste helft met een volkomen terechte penalty nadat Anton Jongstra op links doorbrak en ruw werd neergehaald in het strafschopgebied. Er was weinig discussie mogelijk, maar toch vonden bepaalde JSV-ers het nodig hun ongenoegen op weinig orthodoxe wijze te uiten. Als hun Nieuwegeinse taalgebruik maatgevend is voor het niveau van de Utrechtse voorstad, dan is het misschien beter om de volgende competitie volledig met stadsbewoners onder elkaar af te werken. Patrick Dorfel schoot de strafschop onberispelijk in: 1-0.
In de rust werden Dorfel, Anton van der Schot en Ruud Evertsen gewisseld voor Willem Kroes, Michel Kemper en Maarten de Laat. Met deze nieuwe bezetting ging Voorwaarts onverdroten door op de eerder ingeslagen weg: goed verdedigen en speldeprikjes uitdelen in de aanval. Dit resulteerde halverwege de tweede helft in het onderuitschoffelen van spits Andre Kraaykamp, waarna Michel Kemper de strafschop die daarop volgde keihard inschoot: 2-0.
Vijf minuten daarna gebeurden er dingen op en rond het veld die na afloop op verschillende wijze werd uitgelegd. 19 spelers en 10 JSV-supporters zagen een doelpunt van JSV en twee Voorwaarts-spelers en scheidsrechter Andries zagen een bijna-doelpunt. Hoe dan ook, Willem Kroes maaide de bal boven de doellijn weg en voorkwam de 2-1. Hoongelach en scheldkanonnades daalden neer op alles wat groen-zwart was en de jacht was geopend. Gelukkig verkeerde de Voorwaarts-verdediging (o.a. Bertje van Tongeren, Willem Kroes en Arie Flierman) in een blakende vorm en konden voorkomen dat de wederom uitstekend keepende gelegenheidsdoelman Jeroen van Doorn weinig te doen had. De wedstrijd bloedde dood en nadat een Voorwaarts-escorte de scheidsrechter veilig naar de kantine had gebracht, kon Voorwaarts de behaalde drie punten koesteren.
