Wedstrijdverlagen Deel 2

Zondag 26 januari

Magreb leek een makkelijke tegenstander. De opkomst was als vanouds overweldigend, de poppetjes werden door gelegenheidscoach Alfred Buunk op de juiste plaats gezet en er was een scheidsrechter met een groen-zwart hart. Ook de 4-0 ruststand stemde tot tevredenheid...
Hoe kwam die ruststand op het scorebord? Al na 10 minuten werd de berekuil opgeschrikt door een actie die in Studio Sport niet had misstaan... als er bewegende beelden waren gemaakt. Gelukkig was er een fotograaf aanwezig om het tafereel vast te leggen:
Het was een standaardsituatie waar Voorwaarts dit seizoen al vaker voordeel uit heeft gehaald. Sebastiaan de Zee gooide heel ver in, Henk Harding kopte door en Anton Jongstra maakte af. Maar het was de manier waarop, die zelfs de fanatiekste spelers van Magreb in luid gejuich en handgeklap deed uitbarsten. Jongstra speelde een soort stervende zwaan met de rug naar het doel, dat uitmondde in een hakje op anderhalve meter hoogte: de bal zweefde vervolgens vlekkeloos in de kruising.
Nog geen 5 minuten daarna brak Jongstra op rechts door, speelde Andre Kraaykamp aan, die vrij voor het doel kon inschieten: 2-0. Daarna gebeurden er een paar dingen die na afloop van de wedstrijd in de verschillende kampen anders werden geintepreteerd, al naar gelang de kleur van het shirt. Andre Kraaykamp legde een Magreb-speler neer met een redelijk onbesuisde sliding, waarop deze speler zijn hak doelbewust in het voorhoofd van Kraaykamp plantte. Kraaykamp beet daarna met zijn handen van zich af. Uiteraard was dit de man in het zwart niet ontgaan, zodat Mabreb met 10 man verder moest en Kraaykamp met een gele kaart op zak, het vervolg van de wedstrijd met het mes op de keel uitspeelde. Dit tot groot ongenoegen van enige Magrebspelers. De gedegen fluitende De Voest had er zijn handen vol aan, maar was zijn onlangs van het Voorwaarts-bestuur ontvangen kerstpakket meer dan waard.
Na een half uurtje ontfutselde Sebastiaan de Zee op de achterlijn de bal aan een tegenstander, probeerde een 1-2-tje met de paal, gaf de bal aan Jongstra, die het leer in een leeg doel schoof. En vlak voor rust plaatste Henk Harding de bal perfect diep op Anton Jongstra die alleen maar de bal hoefde aan te raken om de keeper te omspelen en nog een doelpunt te laten aantekenen. Afijn, zo kwam de 4-0 ruststand op het bord.
De rust. Tja, al vaker een onderschat deel van de wedstrijd, vooral als het de overbevolkte kleedkamer van Voorwaarts 5 betreft. Er werden schouderklopjes uitgedeeld, er werd gediscussieerd ("in the pocket" / "nog lang niet in the pocket") enz. enz. Uiteindelijk werden De Zee, Harding en Kraaykamp gewisseld voor Jeroen van Doorn, Maarten de Laat en Frank Mulder. Kortom; het middenveld werd opgeofferd voor de verdediging.
De tweede helft was dus een drama. Magreb scoorde binnen 10 minuten 4-1. Maar gelukkig kon Jongstra na een lange rush, dwars door het moerasgedeelte van het erbarmelijke veld en niet gehinderd door een horde achtervolgende Magrebspelers die jammerlijk werd vastgezogen in de veengebieden van de Berekuil, de 5-1 langs de vijandelijke keeper plaatsen. Het voordeel van leven op grote voeten werd maar weer eens aangetoond.
Niet dat dit enige opluchting teweegbracht, want de rest van de wedstrijd was een groot Magreb-offensief op het doel van Bart van Haasteren die zelfs nog twee keer moest vissen. Een doelpunt van Alfred Buunk werd nog wegens buitenspel (?) afgekeurd en een pegel van Michel Kemper belandde op de kruising en vlak voor het slotsignaal wist Kemper de bal net niet genoeg snelheid mee te geven, om het leder ook daadwerkelijk de doellijn te laten passeren. De 5-3 eindstand werd met veel gezucht en gesteun gehaald, zonder dat Voorwaarts echt in paniek hoefde te raken en de vierde plaats op de ranglijst lijkt voorlopig niet in gevaar te komen.

VAN DE HEL VAN HOUTEN TOT DE HEROPSTANDING VAN HARDING

Zondag 19 januari 2003

Wat vooraf ging:

Nadat vorige week de eerste wedstrijd na de winterstop afgelast was, zouden spelers en management van Voorwaarts natuurlijk uiterst scherp en gemotiveerd, zeg maar van de koppen tot in de noppen voorbereid moeten zijn voor de eerste wedstrijd in pakweg een maand. Helaas was dit in de gelederen der bobo's niet geheel het geval: de coach dacht pas op zaterdag aan de naderende wedstrijd, met als gevolg dat niemand het beruchte vrijdagavondtelefoontje had gekregen en er dus een gigantische selectie dreigde op te komen dagen. In zijn wijsheid besloot de leider toch te redden wat er te redden viel, en hij belde topscorer Sleepbeen af. Zo verschenen 2 keepers ("Dus jij bent Chris?" "Ja. Dan ben jij vast die andere keeper? Aangenaam") en een stuk of 15 niet-scorende spelers op een druilerige Houtense zondagmorgen. Via natuurlijke selectie (wie het eerst komt, heeft een shirtje) werd de opstelling voor de eerste helft bepaald.

De eerste helft:

Aan sommige gebeurtenissen in het bestaan van een voetbalploeg moet je zo weinig mogelijk woorden vuil maken. Vandaar dat we het nu gaan hebben over...

De rust:

Met daarin een hoofdrol voor de coach. Hij zet het mes in de met 2-0 achter staande ploeg, donderspeecht, motiveert, brengt verse krachten, houdt een sprankje hoop in stand in wat de Hel van Houten dreigt te worden.

De tweede helft:

Er komt een bal bij een medespeler. Er wordt een duel gewonnen. Twee duels. Invallers vallen goed in. Er wordt harder gelopen dan de tegenstander. Sommige spelers krijgen een sprankje van hun onverzettelijkheid uit vroeger tijden. U wilt namen? We noemen een van der Schot, een Flierman, een Arnold Bik (is de volledige achternaam van Wim), een Mulder en een Kemper. Er dreigt een collectief te ontstaan. Waterreus regeert in de achterhoede en voorin jaagt Kraaykamp op een bal. Iets wat in geen jaren voorgekomen is.
Het Houtense overwicht is dan weliswaar verdwenen en langzaam maar zeker toch omgeslagen in Utrechts voordeel, op het fictieve scorebord staat nog steeds die hatelijke nul achter Voorwaarts. Tot Kemper op onnavolgbare (volgens sommigen zelfs onreglementaire) wijze de bal voor Harding neerlegt: 2-1. Er volgt nu een heus offensief, met een spervuur aan corners, schoten van Kraaykamp en Mulder (knappe reddingen van de Houtense sluitpost), een strafschopgebied vol chaos en verwarring, tot Harding zichzelf terugvindt bij de tweede paal waar hij de zoveelste corner van de voet van (hier gokt uw speciale verslaggever) De Zee inglijdt. Harding heeft Voorwaarts naast de Houtenaren, en de eindstand op het fictieve scorebord gebracht. "Er schuilt toch nog ergens een spits in mij" zou hij uw speciale verslaggever later toevertrouwen. En zo is het maar net. Al zou het uit allitererend oogpunt nog mooier zijn geweest als een Heuse Hattrick Henk Hardings Heropstanding in de Hel van Houten had vervolmaakt. Maar ach, er blijft altijd wat te wensen, nietwaar?

Volgende week: andere coach

Tegen Magreb zal de coach niet aanwezig zijn. Dat betekent ten eerste dat we ons zelf in de rust wakker moeten schoppen, en ten tweede dat tijdens het weekend Buunk assistent-coach is. Afmeldingen kunnen gewoon door de week naar coach Van Hattem.

Winterstop gezellig bijeenzijnverslag:

TELEURSTELLENDE OPKOMST ZAALVOETBALWEDSTRIJD

Zaterdagmiddag, 4 januari 2003

Met een selectie van 28 man kun je toch makkelijk 3 zaalvoetbalteams op de been brengen...zou je zeggen. Reinoud had voor de traditionele, jaarlijkse, onderlinge Voorwaarts 5-zaalvoetbalwedstrijd dan ook maar liefst 3 uur zuivere speeltijd geboekt in sporthal De Dreef. Dit bleek niet nodig omdat er precies 12 spelers kwamen opdagen. Twee ploegen met elk 1 wissel dus.
En betaald is betaald, dus er werd drie uur gespeeld. Op wat oudere jongeren na, die wegens rugklachten en andersoortige ouderdomskwaaltjes afdropen, was er een enthousiast en speels Voorwaarts 5 te zien (vier man publiek) die de indruk wekte, klaar te zijn voor de tweede helft van de competitie.
Na afloop werd er met 8 man gegeten in restaurant Mr. Jacks waarbij vooral de kwaliteit van het eten en de prijslijst opvielen. Voorwaarts 5 hield zich betrekkelijk rustig en er viel geen onvertogen woord. Behalve dan misschien als het gespreksonderwerp op politiek kwam.
Nadat weer wat eerzame huisvadertjes waren afgevallen, togen de overgebleven vijf spelers naar cafe De Stad alwaar tot in de late uurtjes bier werd gedronken. Hoe laat het precies is geworden, is niet bij de redactie bekend, omdat net voor sluitingstijd ook bij run.to/voorwaarts het licht uitging.

VOORWAARTS 5 RAAKT IN PANIEK

Zondag 1 december:

Het was een klassiek middagje amateurvoetbal, zondag aan de Arienslaan. Bij rust leidde Voorwaarts 5 comfortabel met 3-1 tegen VVIJ 13 dat op vier punten achterstand op een zevende plaats in de competitie stond. Dat was terecht, want Voorwaarts kon in de eerste helft zonder moeite het overwicht in doelpunten uitdrukken
Eerst scoorde Wim Arnold Bik, vallend en uit een rebound, twee minuten daarna Anton Jongstra met een karakteristieke punter over 20 meter in de hoek. En halverwege de eerste helft scoorde Jeroen van Doorn die deze keer feilloos het net wist te vinden tussen een wirwar van benen.
Toch maakte VVIJ voor rust nog 3-1 en sommige mensen die zich in en rondom Voorwaarts 5 bewegen, hadden toen beter moeten weten en de bui moeten zien hangen. Maar nee, in de rust klonk een optimistisch: "het valt me reuze mee" en "dit moet lukken". Niemand scheen zich zorgen te maken.
Had Voorwaarts 5 dat maar wel gedaan en voor rust alle opgelegde kansen afgemaakt in plaats van sierlijk missen (Jongstra en Buunk).
Na rust stond er een heel ander VVIJ op het veld, of een heel ander Voorwaarts, dat kan ook. Er waren aan Voorwaarts-kant maar twee wissels: Maarten de Laat en Richard Nibbering kwamen erin voor Jeroen van Doorn en Michel Kemper. Te weinig vers bloed, zo bleek, want conditiegebrek (en een erbarmelijk veld, dat moet gezegd) zorgde in een tijdsbestek van 8 minuten voor 2-3, 3 -3 en 3 - 4. Onvoorstelbaar. Voorwaarts wist wat er ging komen, raakte in paniek en toen gebeurde het ook.
Een kwartier voor het einde gaf - de verder wederom onberispelijk fluitende - scheidsrechter Andries de Voest een dubieuze penalty aan VVIJ, waardoor het 3 - 5 werd. Anton Jongstra kon drie minuten voor tijd nog iets terug doen met een bekeken volley in de hoek, na een verre ingooi van Sebastiaan de Zee, maar het was te laat. Voorwaarts 5 zakt dieper weg in de grijze massa van de zevende klasse.

IN 2 WOORDEN: HELEMAAL RUK

Zondag 24 november:

Voorwaarts 5 heeft zich zondag geblameerd tegen koploper RUC 4. Er werd kansloos verloren met eeeh.... grote cijfers. Coach Warner van Hattem reisde nog opgewekt naar Lunetten af met maar liefst twee opstellingen: een voor de eerste en eentje voor de tweede helft. Maar met een opkomst van slechts 14 spelers blijkt dat dit Voorwaarts in de problemen komt.
Binnen vijf minuten stond RUC al met 1-0 voor. Het moet gezegd - Voorwaarts wist deze stand tot de 35ste minuut vast te houden. Helaas stond het in de rust al 3-0. In de tweede helft bouwde RUC de voorsprong spelenderwijs uit. En dat terwijl de RUC-ers, gezien hun gevordere gemiddelde leeftijd, het concept 'spelenderwijs' allang verleerd hadden moeten hebben. Nee, zij lieten zich inspireren door geschutter bij Voorwaarts op alle fronten. Er werd geen enkele opgelegde kans gecreeerd, terwijl RUC doelpunten maakte uit kansen die niet eens mogelijkheden waren, laat staan mogelijkheden tot een kans.
Het is beter geen namen te noemen, maar in dit verslag mag niet onvermeld blijven dat 1 man bij Voorwaarts er toch in slaagde een doelpunt te maken. Dat Maarten de Laat de bal bekeken langs zijn eigen keeper schoof, doet aan de schoonheid van zijn doelpunt niks af. Chapeau. Dat dit ook de 4-0 en tevens de genadeslag voor Voorwaarts betekende, mag De Laat niet worden aangerekend. Uiteindelijk werd het eeeh, dus eeeeh... 7-0

RUIMSTE OVERWINNING VAN DIT SEIZOEN: 5-0

Zondag 17 november:

Voorwaarts 5 heeft zondag de grootste overwinning van dit seizoen behaald. Degradatiekandidaat SCH'44 werd met maar liefst 5-0 opgerold. Aangezien de webmaster zelf niet bij de wedstrijd aanwezig was, is run.to/voorwaarts afhankelijk van ooggetuigeverslagen. Zoals op deze site aangekondigd, was er zaterdag een groot Voorwaarts-5 feest in het K-sjot. Dankzij deze niet optimale voorbereiding, was er wel een overwinning (Voorwaarts 5 kan dit jaar alles!), maar niet een tekst waarvan je zou kunnen zeggen: 'ja, dit is een wedstrijdverslag'. Desalniettemin, hier komt het bericht van de zijlijn dat run.to/voorwaarts bereikte:

"Ha die webmaster,

Gisteren heb ik langs de lijn een verbijsterende tweede helft mogen aanschouwen, nadat ik de eerste helft nog van ons laatste feest aan het bekomen was. Ik ga dan ook geen verslag schrijven, maar kan je wel de doelpuntenmakers van de 5-0 meedelen: eerste helft: twee keer Richard, tweede helft: Hanno, Henk en Bartje. De wedstrijd eindigde met een collectief applaus van 22 spelers, zeven toeschouwers en 1 scheids voor Jeroen v D., die van 1 meter voor de doellijn onnavolgbaar over wist te schieten...
De punten zijn, kortom, weer binnen. Tot binnenkort,
Alfred"