Wedstrijdverlagen Deel 1:

Zondag 13 oktober:

Zoals al op deze plek aangekondigd, speelde Voorwaarts tegen een ploeg om rekening mee te houden: De Meern 7. Vooraf was al duidelijk dat het een pittige wedstrijd zou worden: de topscorer was door het ingenieuze wisselsysteem van de coach buiten de ploeg geplaatst, net als een der meedogenloze voorstoppers, Arie Flierman. Zouden deze omzettingen dramatische gevolgen hebben, of heeft dit Voorwaarts echt alle posities driedubbel -en op niveau- bezet?
De wedstrijd begon met het inmiddels welhaast traditionele handen schudden tussen spelers die elkaar nog niet kenden. In het veld wisten zij elkaar echter al snel te vinden, wat resulteerde in een vroege goal van ex-topscorer Bart Linnekamp, die een corner van Sebastiaan de Zee op zijn eigen karakteristieke wijze onder de lat werkte. Aardig detail: zijn vrouw en beide dochters waren langs de lijn aanwezig om hiervan getuige te zijn. De eerste helft modderde een beetje voort tot keeper-van-de-week Chris Rommers (zoals hij in de rust ruiterlijk toegaf) "echt wel hands maakte buiten de zestien". De voor een uitwedstrijd verrassend onpartijdige scheids geloofde hem tijdens die eerste helft echter op zijn blauwe ogen, toen hij deed of er niets aan de hand was. Zo ging er weer een gevaarlijke situatie aan de foutloos spelende verdediging (met gelegenheidsvoorstopper Patrick Scholing) voorbij.
Rechtshalf Wim Arnold Bik deed de harten van de supporters nog even sneller kloppen toen hij voor zichzelf een dot van een kans creerde, maar helaas wist hij de bal niet genoeg te drukken en schoot hij over. Meer meldenswaardig over de eerste helft? Mevrouw Linnekamp meldde dat haar man iedere week traint(...) en dan was er nog een schot van iemand van De Meern, die blijkbaar dermate bang was voor keeper Chris, dat hij de bal zo plaatste, dat Chris hem niet tegen kon houden. Onsportief hoor, maar het betekende wel 1-1 met de rust. Voor het eerst sinds lang geleden (zo lijkt het) dat dit Voorwaarts een helft niet winnend afsloot.
In de tweede helft kwamen Frank Mulder voor Hanno Tomassen, Bas Waarts voor Willem Kroes (die ondanks slechts 3 uur geslapen te hebben een prima partij op de mat legde - ach, de jeugd, moet u maar denken) en Alfred Buunk voor Henk Harding. Na een gelijkopgaand kwartier trok Voorwaarts het initiatief meer naar zich toe. In het volgende kwartier drukte Buunk zijn stempel op de wedstrijd: hij kapte en draaide zich vrij voor de keeper, om vervolgens de verkeerde kant van het zijnet te doen bollen; hij kopte de bal, staand bovenop de doellijn, na een briljante voorzet van Michel Kemper, schandalig over; en kreeg het voor elkaar diezelfde bal na een even geniale voorzet van Reinoud Waterreus naast te schieten terwijl hij ook nog eens voor buitenspel werd bestraft. Dat bleek het sein om het laatste kwartier van taktiek te veranderen: onder leiding van middenvelder Sebastiaan de Zee werd de Meern al bij het eigen doel vastgezet en het slotoffensief ingezet. Er volgde nog een snoeiharde kopbal van Michel Kemper en een schotkans van Bas Waarts, maar de score van de tweede helft leek op een onterechte brilstand uit te komen. Totdat Sebastiaan de Zee gebruikmaakte van de consternatie na een al dan niet terecht onbestrafte handsbal en de bal snoeihard tegen de goede kant van het zijnet knalde. Een slotoffensief, Bayern Munchen waardig, bereikte daarmee zijn hoogtepunt. O ja, dan was er ver in blessuretijd nog de terugspeelbal van Frank Mulder, die door Chris Rommers in een keer klemvast gepakt werd. De daaropvolgende vrije trap smoorde in een muur van negen uitlopende Voorwaartsen en de drie punten konden mee naar de domstad. De opluchting na de wedstrijd was alomtegenwoordig. Zeker toen de medespelers hoorden, dat de niet-scorende spits Buunk er nog een weekje bij is, om dan vier weken afwezig te zijn. Michel Kemper verzuchtte: "Nu ga ik de enquete op run.to/voorwaarts invullen. Ik vrees enkel nog Brederodes, dus ik ga stemmen voor een tweede plek!" Maar is het niet zo, dat dit Voorwaarts ook voor de koploper een fikse kluif zal zijn?

VOORWAARTS 5 WALST SOEVEREIN OVER KAMPONG 12 HEEN

Zondag 6 oktober:

Voorwaarts 5 heeft definitief een visitekaartje afgegeven in de 7e klasse van de KNVB. Kampong 12 werd met maar liefst 5-1 afgedroogd, waarmee de uitslag van vorige week werd gekopieerd.
De eerste helft was volledig voor Voorwaarts. Er werden weliswaar opgelegde kansen gemist (Anton Jongstra en Henk Harding), maar al in de tiende minuut werd Hans Waaldijk mooi aangespeeld door Sebastiaan de Zee (die deze wedstrijd op het middenveld speelde). Waaldijk speelde een beduusde verdediger van Kampong uit en plaatste koel in de linkerhoek: 1-0. Dit doelpunt was overigens het eerste van Waaldijk in Voorwaartstenue (sinds 1994 lid).
Het tweede doelpunt kwam tot stand door een verre ingooi van Sebastiaan de Zee die werd doorgekopt door Henk Harding en in de lange hoek werd geprikt door Anton Jongstra. De 3-0 was een prachtig afstandsschot van laatste man Reinoud Waterreus die geen strobreed in de weg werd gelegd en rustig kon aanleggen. Onhoudbaar zeilde de bal in de kruising.
Tijdens de rust waren ook nu weer de verhalen in de kleedkamer positief en van "he, het gaat goed" en "we gaan winnen" enzo. Regelmatige Voorwaarts-watchers voelden de bui al hangen en de eerste twintig minuten van de tweede helft waren dan ook volledig voor Kampong. Het verbaasde dan ook niemand dat het na een stief kwartiertje 3-1 werd.
Wellicht aangespoord door het in groten getale opgekomen publiek (een mannetje of acht) zetten de jongens van Voorwaarts de schouders er weer onder. Onder aanvoering van de as van het veld (Reinoud Waterreus, Hans Waaldijk en Sebastiaan de Zee) werd de aanval keer op keer bediend. Resultaat kon niet uitblijven: na een prachtig effectballetje van De Zee werd de verdediging van Kampong volledig op het verkeerde been gezet, waardoor Anton Jongstra de bal mee kon nemen en schitterend afronden met een poeier in de kruising.
Drie minuten later was het alweer raak. Jongstra ging door op links en punterde de bal door de benen van de verbouwereerde Kampongkeeper: 5-1. Uiteraard werden er in de tweede helft weer legio kansen gemist, maar dit Voorwaarts kan dat hebben. De verdediging stond als een huis en overall kwam Kampong er niet aan te pas. De uitslag zegt wat dat betreft genoeg. Er wordt stilletjes gefilosofeerd over een kampioenschap, maar voor de meeste Voorwaartsspelers zijn de 10 punten na 5 wedstrijden al een ongekende luxe die gekoesterd wordt.

VOORWAARTS 5 HERSTELT ZICH: WINST TEGEN MAGREB

Zondag 29 september:

De negatieve spiraal waarin Voorwaarts 5 zich de afgelopen weken dreigde te storten, is rechtgetrokken met een doelpuntenfestijn. Tegen elf Marokkanen van Magreb 3 werd het een klinkende 1-5 overwinning. Misschien wel de belangrijkste omzetting ten opzichte van vorige week was keeper Sebastiaan de Zee die zich, teruggekomen van een blessure, aanbood het doel te verdedigen. Zijn uittrappen zijn nu al legendarisch en daaruit kon Anton Jongstra binnen vijf minuten na het startsignaal al 1-0 en 2-0 laten aantekenen (korte hoek en lobje). In de zesde minuut gaf Jongstra de bal terug (met de nadruk op 'terug') op gelegenheidsspits Henk Harding, die het leer feilloos in een leeg doel schoof. Toch constateerde de scheidsrechter buitenspel, terwijl dat volgens de momenteel gehanteerde spelregels gerust 'een onmogelijkheid' kan worden genoemd.
Voorwaarts liet zich nu eens niet uit het veld slaan en Henk Harding scoorde op z'n van Hooijdonk's alsnog 3-0 uit een vrije trap.
De scheidsrechter stak Magreb daarna de helpende hand toe, door maar liefst twee keer een onterechte penalty toe te kennen. Maar de oude voetbalwet zegt het al: 'een onterechte penalty zit nooit' en Sebastiaan de Zee stopte ze allebei. Vlak voor rust werd het toch 3-1 omdat Magreb voor 1 keer goed doorging. Nadat Frank Mulder zich in de eerste helft al aanbood voor een wissel (met Bas Waarts), kwam in de rust Alfred Buunk in het veld voor Henk Harding.
Opzienbarend, omdat Buunk afgelopen vrijdag het gevreesde telefoontje kreeg van de coach; vanwege de grote opkomst hoefde hij de hele wedstrijd niet te spelen. Hij kwam toch en nam voor de zekerheid z'n schoenen mee. Heel attent, zo bleek, omdat Anton van der Schot en Jeroen van Doorn op het allerlaatste moment wegens ziekte afbelden.
De tweede helft kabbelde rustig voort. Anton Jongstra scoorde nog een keer uit een uittrap van keeper Sebastiaan de Zee (de Magreb-keeper en z'n laatste man wisten weer eens niet hoe ze de poeier van De Zee moesten inschatten) en Michel Kemper maakte vlak daarna simpel 5-1 met een bekeken schuiver.
Voorwaarts 5 heeft de aansluiting met de subtop behouden en dit geeft hoop voor de toekomst. Hierbij moet nog worden aangetekend dat Hans Waaldijk, vorige week nog stuntelend op het doel tegen Houten, deze keer een puike wedstrijd op het middenveld speelde.

SCHANDALIGE LETHARGIE NA WISSELTRUC:
VOORWAARTS 5 VERLIEST VAN HOUTEN

Zondag 22 september:

Je hebt onder druk spelen omdat je te weinig mensen hebt en je hebt onder druk spelen omdat je moet vechten voor een basisplaats. Met het eerste hebben alle Voorwaarts 5-spelers ruime ervaring. Helaas moet theekransje Voorwaarts 5 dat laatste nog onder de knie krijgen.
13.45 u.: De kleedkamer was te klein. Een voor een druppelde bijna de complete selectie van Voorwaarts 5 binnen. Coach Warner van Hattem zat met z'n handen in het haar (dat al behoorlijk begint af te geven, waardoor zijn voornemen om vandaag geen vieze handen te maken nogal in het water viel) zodat de paradepaardjes van Voorwaarts vlak voor het startsignaal met 15 man op het veld stonden. De andere 7 stonden half of niet omgekleed toe te kijken.
Nadat - de overigens wederom onzichtbaar en dus foutloos fluitende - scheidsrechter Andries de Voest had ingegrepen, begon Houten furieus aan de wedstrijd. Ze scoorden een doelpunt waar de 11 gelukkige Voorwaartsspelers die wel op het veld stonden, redelijk ongelukkig van hadden moeten worden. In de loop van de eerste helft werd het spel van de thuisploeg iets beter, zodat Anton Jongstra na een fijne combinatie met Alfred Buunk en Andre Kraaykamp kon scoren. Ook de 2-1 kwam van de voet van Jongstra, maar kan gerust een toevalstreffer genoemd worden en was bovendien ni
et in overeenstemming met de verhoudingen op het veld. Nadat Reinoud Waterreus in de eerste helft al gewisseld was voor Michel Kemper, die de positie van Bas Waarts overnam, volgden in de rust nog vijf omzettingen. Zes wissels in 1 team, een buitenreglementaire truc die dan ook slecht uit zou pakken...

Want waar men zou verwachten dat met zo een uitgebreide selectie, iedere speler zijn uiterste zou geven om een basisplaats veilig te stellen, bleek het resultaat slechts verwarring. De coach gaf hoogstpersoonlijk het voorbeeld door aan de verkeerde kant van het veld te staan vlaggen en de spelers speelden alsof ze nog nooit eerder samen hadden gespeeld. Naar elkaar kijkend, een praatje makend, zich aan elkaar voorstellend, grapje hier, geintje daar, allesbehalve een portie gezonde inzet en werklust, zoals die van een Hollandse jongen...enfin.
Keeper Hans Waaldijk leek niet te beseffen dat hij vandaag als keeper stond opgesteld en zo werd het in geen tijd gelijk: 2-2.
Alsof de algehele misere geen vat op hem had, wist Frank Mulder nog een vrije trap, direct en onaangeraakt door een melee van klutsende spelers, in het doel te schieten: 3-2. Het onheil werd daarmee niet afgewend. Erger nog, het gaf Hans de inspiratie om zijn mindere vorm nog eens te onderstrepen, 3-3. Laf gebruikmakend van de crisis van de Voorwaartskeeper, scoorden de Houtenaren nog met een lobbige afzwaaier: 3-4 en laten we het er maar niet meer over hebben.
Zowel donderdag als volgende week alle 28 present voor een fikse straftraining en een hard gesprek over de normen en waarden die komen kijken bij het lidmaatschap van Voorwaarts 5.

VOORWAARTS ZAKT 1 PLAATS OP RANGLIJST

Zondag 15 september:

Voorwaarts 5 heeft twee punten laten liggen in Nieuwegein. Aanvankelijk ging de wedstrijd tegen JSV 7 gelijk op, maar na verloop van tijd nam Voorwaarts het heft in handen. Topscorer Bart Linnekamp scoorde fabuleus uit een leep passje van Alfred Buunk, de gelegenheidsmiddenvelder.
Door onoplettendheid en misplaatst medelijden met de tegenstander (er lag een JSV-er te kermen in het strafschopgebied, waardoor keeper Hans Waaldijk gemoedelijk kwam informeren of alles wel goed ging, dit onder toeziend oog van de complete Voorwaartsverdediging), scoorde JSV 7 op zeer onsportieve wijze.
Tijdens de rust bleek Reinoud Waterreus het snot voor de ogen te hebben gespeeld en werd gewisseld voor Jeroen van Doorn. Zijn debuut op het middenveld was een openbaring. Niets en niemand ontziend zorgden zijn rushes voor levensgevaarlijke situaties voor het JSV-doel. Uiteindelijk scoorde Andre Kraaykamp op aangeven van Bart Linnekamp: 2-1. Na diverse malen ook nog de lat en de paal te hebben getest, scoorde Anton Jongstra uit een klutsbal 1-3.
Helaas dacht Voorwaarts de wedstrijd met deze stand in de knip te hebben. Dit bleek niet het geval. Een laffe dwarrelbal belandde achter Hans Waaldijk in het net, waardoor de stand 2-3 het ergste deed vermoeden.
En inderdaad, twee minuten voor het slotsignaal kopte een fanatiekeling van JSV de bal in het doel: 3-3. Op een miezerige wijze maakte JSV gebruik van de fysieke ongemakken waarmee Voorwaarts inmiddels te kampen had. Dit betekent ook dat als de wedstrijd nog 5 minuten langer had geduurd, Voorwaarts waarschijnlijk verloren had. Conclusie: Voorwaarts 5 is nog steeds ongeslagen en mag daar best tevreden over zijn.

VOORWAARTS WINT EERSTE COMPETITIEWEDSTRIJD

Onzichtbaar debuut scheidsrechter De Voest

Zondag 8 september:

Voorwaarts 5 is de competitie gestart met een verdiende thuisoverwinning op MSV. De Montfoorters, die gemiddeld 15 jaar jonger waren dan hun robuuste tegenstanders van de Arienslaan, kwamen er bijna de hele wedstrijd niet aan te pas.
Misschien kwam het door de opkomst (15 man) of was het de routine? De coach weet het in ieder geval niet, want hij was er niet.
De score werd op slag van rust geopend door een subliem intikkertje van Anton van der Schot (zijn tweede competitiedoelpunt ooit). Na een paar omzettingen in de rust, werd Voorwaarts er niet beter op. De aanval miste opgelegde kansen en een afzwaaier van MSV trof aan de andere kant doel: 1-1. Invaller Bart Linnekamp zorgde er op zijn zo kenmerkende stijl voor dat tien minuten voor het einde van de wedstrijd de punten alsnog werden binnengehaald.
Het was tevens het Voorwaartsdebuut voor scheidsrechter Andries de Voest ('Scheids!' voor intimi). Zijn jarenlange ervaring (hij fluit al sinds 1970, kijk maar naar zijn scheidsrechterspakje) werd als een verademing ervaren door de in het verleden veelgeplaagde Voorwaartsspelers. De Voest floot een weergaloze wedstrijd, waarbij vooral opviel dat hij niet opviel. Voor een scheids is dit het hoogst haalbare en wij hopen dan ook dat hij niet nu al zijn hoogtepunt bij Voorwaarts heeft bereikt.
Als welkomstgeschenk bood Alfred Buunk de scheids namens de spelersgroep een "Handboek voor de Scheidschrechter " uit 1971 aan. Zodat hij zo nu en dan 'de ingewikkelde voetbalmaterie kan ophalen'. De Voest bedankte bescheiden met de mededeling dat hij het naslagwerk op zijn nachtkastje zou leggen.

OEFENCAMPAGNE VERLOOPT SOEPEL

Donderdag 29 augustus en zondag 1 september.

Voorwaarts 5 is derde geworden op het Ben Mijnders Veteranentoernooi. Twee overwinningen (allebei 2-1), een gelijkspel (0-0) en een nederlaag (1-0) resulteerden in een gelijke eindstand met Voorwaarts 3. Op doelsaldo werden zij tweede. Onterecht natuurlijk, vooral omdat de 1-0 nederlaag tegen Voorwaarts 3 was en het enige doelpunt van de wedstrijd een penalty was die voortkwam uit een onvervalste schwalbe.
Kortom, het veteranentoernooi toonde aan dat Voorwaarts 5 klaar is voor de competitie. Bovendien werd duidelijk dat onze ex-DMC-ers blij kunnen zijn met de overstap naar Voorwaarts. De 0-0 tegen DMC was een ware veldslag en niet echt leuk te noemen. De DMC-ers schopten er lustig op los, met als gevolg dat ze het toernooi nog wonnen ook.
Op donderdag 29 augustus was de eerste wedstrijd van het seizoen: een oefenwedstrijd tegen Voorwaarts 2 (zaterdag). Deze wedstrijd werd met 5-4 gewonnen.