Anton Jongstra 11x
Marcel van Nistelrooy 7x
Erik Winkel 6x
Henk Harding 5x
Alfred Buunk 4x
Patrick Dörfel 4x
Anton van der Schot 3x
Maarten de Laat 2x
Michel Kemper 2x
Joris Rutten 2x
Sebastiaan de Zee 2x
Hanno Tomassen 1x
Arie Flierman 1x
Bas Waarts 1x
Marcel² 1x
Wim Arnold Bik 1x
Edwin Verhoef 1x
Jeroen van Doorn 1x

WEDSTRIJDVERSLAGEN:

HET SEIZOEN ZIT ER OP
Voorwaarts is twee-na-laatste geworden. Volgend jaar beter...
Trainen deze zomer mannen! Bijvoorbeeld door de bal hoog te houden.

SPECTACULAIRE INHAALRACE IN BUSSUM
Donderdag 12 mei '05 - De inhaalwedstrijd (de vorige keer kwamen maar drie spelers opdagen) was donderdagavond een ware titanenstrijd. Met drie wissels was de opkomst perfect en de tegenstander gretig. Die heette Allen Weerbaar.

Al na tien minuten keek Voorwaarts tegen een 2-0 achterstand aan. Knulligheid is het woord dat het beste past bij hoe de doelpunten tot stand kwamen. Maar snel daarna gaf Erik Winkel zijn visitekaartje af. Velen kennen hem nog als onze voormalige stormram voorin en hij liet zien nog niks van zijn kwaliteiten verloren te hebben. Hij kopte een voorzet subtiel achter de vijandelijke keeper: 2-1. Desalniettemin werd met een 4-1 achterstand de rust gehaald.
Na wat omzettingen kwam Voorwaarts met vuur in de benen uit de kleedkamer. Dit kon niet voorkomen dat Allen Weerbaar 5-1 maakte..... Maar toen. Toen was daar het half uur van het koningskoppel Erik Winkel en Jeroen van Doorn, die voor de gelegenheid ook in de spits was gaan staan. Op het middenveld stond Anne (Frank's zwager) en hij strooide met sublieme passjes. Hij stuurde Willem Kroes weg op rechts, die vervolgens laag voorzette. Jeroen van Doorn nam aan, poeierde de bal tegen de keeper, maar het schot was zo hard dat de bal er toch inging: 5-2. Hoop gloorde. Nog geen twee minuten later kreeg Erik Winkel op twintig meter voor het doel de bal en schoot hem keihard laag in de linkerhoek: 5-3. Harten begonnen te bonzen. Vijf minuten daarna kwam Wim Arnold Bik op rechts door, zette hoog voor en alweer Erik Winkel kopte binnen: 5-4. De spanning was te snijden. Allen Weerbaar raakte in paniek en bakte er werkelijk helemaal niks meer van. Het vreemde was dat er nog minstens twintig minuten op de klok stond, maar dat er niet meer werd gescoord. Maar de dank aan gastspelers Erik Winkel, David van Tongeren en Anne is zeer groot.

VERDIENSTELIJK VOORWAARTS VERLIEST NèT

Van uw speciale verslaggever
Zondag 1 mei '05 - Tegen Hoogland 10, dat met 20 punten meer dan onze mannen hoog op de ranglijst prijkte, kwamen deze zomerse zondag precies 11 man in het veld. Dat was al de eerste meevaller, na de debacles van de afgelopen weken. De opstelling: doel Sebastiaan de Zee, achter Richard Spijker, Arie Flierman en Jeroen van Doorn, Willem Kroes, midden Alfred Buunk, Patrick Dörfel en Hanno Tomassen, Maarten de Laat, voor: Michel Kemper en Marcel van Nistelrooy.

De tweede meevaller was, dat onze mannen in het veldspel niet onderdeden voor de Hooglanders (die dit soort temperaturen waarschijnlijk niet kenden). Toch deden zij wat veel tegenstanders van onze helden doen: ze scoorden in de eerste helft. Twee keer maar liefst. Onze helden niet.
De tweede helft is het best te beschrijven als bijna-eenrichtingsverkeer. De defensie maakte geen fouten meer, het middenveld heerste en de aanvallers kregen kansen. De radeloze Hooglanders behielpen zich door de bal zo ver mogelijk weg te schieten. Dan was die weer kwijt en hadden ze weer wat tijd gewonnen, u kent dat wel.
De derde meevaller was, dat scheids de Voest goed oplette toen een Hooglander verdediger de bal met z'n bovenarm voor uw bijna doorgebroken verslaggever wegtikte: penalty. Na de wedstrijd, onder de douche gaf specialist Patrick Dörfel college over hoe-hij-dat-nou-altijd-doet-en-waarom-hij-nog-nooit-gemist-heeft: 1-2 dus.
De Voest liet nog blijken een echte kindervriend te zijn, door niet toe te staan dat een Hooglander de assistent-scheidsrechtersvlag van een spelend kind overnam. En er werden nog aardig wat kansen gemist, maar het was te warm om je daarover op te winden. Het was natuurlijk wel jammer, maar er was verdienstelijk gespeeld tegen een topper en de Voorwaartsen konden met opgeheven hoofden het veld verlaten.

Zondag 24 april '05:
DRIE MAN!?!

"Lekker rustige wedstrijd". "Ja, ze leren het wel!"
Van uw speciale verslaggever
Zondag 17 april '05 - Coach Sebastiaan de Zee kondigde vorige week aan, dat hij het komende jaar niet meer in functie wil zijn. Hij onderstreepte die aankondiging nadrukkelijk door zondagochtend niet te verschijnen voor de uitwedstrijd tegen Amsvorde. Zeven spelers waren wèl bij Voorwaarts verschenen, onder wie Wim Arnold Bik die niet mee kwam doen -want blessure- maar wel de was kwam brengen.
Op het feestje van coach Sebastiaan de Zee had Henk Harding voorvoeld dat niet alle spelers op gingen dagen. Hij had derhalve Edwin Verhoef, Erik Winkel en David van Tongeren uitgenodigd om weer eens mee te doen. Er verscheen dan ook een ruime veertienkoppige selectie in de Amsvordese kleedkamer nummer 5. Het was fantastisch voetbalweer, iedereen had een kater of was goedgeluimd... niets stond een prachtige Voorwaartszondag in de weg, zo leek het althans. Aan die idylle wenste de tegenstander niet mee te werken. De heren van Amsvorde 6 vonden het leuker deze zondagochtend te gebruiken om hun noppen te testen op groen-zwarte benen, hun nagels te scherpen aan groen-zwarte shirts en meer van zulke onsympathieke praktijken. Erik Winkel trof het 't zwaarst: in de 2e helft die hij dit seizoen meespeelde trof hij de vervelendste tegenstander van het seizoen, die niet misstaan zou bij illustere ploegen waartegen in het Utrechtse competitieverleden gespeeld werd. Langs de lijn werd gefluisterd dat 's mans Intelligentie Quotiënt het aantal graden dat het kwik deze lentedag aanwees niet overtrof... en dat was een belediging voor het lenteweer. Of zoiets.

In de eerste helft scoorden de Amsvordenaren een doelpunt waarop niets af te dingen was: 1-0. In de volgende aanval haalde Marcel van Nistelrooy de achterlijn, vanwaar hij Erik Winkel op maat bediende: 1-1. De thuisclub scoorde nog eens (2-1), wat Edwin Verhoef verleidde tot een schot van Zidanesque allure (2-2) en er gebeurde nog iets (3-2). Opmerkelijk ook, was dat tijdens de eerste 45 minuten meermaals bleek dat de scheidsrechter geen gezichtsvermogen bezat! Andere mogelijkheid is dat hij niet wist dat het vangen van de bal door een niet-keeper niet toegestaan is, wat buitenspel is en zo nog wat zaken. Overigens was de goede man slechts voor één partij blind, maar dat had u als oplettende lezer vast al vermoed of begrepen.

Langs de zijlijn zag een afvaardiging van de volgende Voorwaartsgeneratie (D. van der Schot en T. de Laat) zijn voorbeelden met 4 wissels aantreden voor de tweede helft. Na een minuut of tien deed Marcel van Nistelrooy met een vlammend scht van zich spreken (3-3). En daarmee was de Voorwaartskoek, qua doelpunten dan, op. Wel was er nog een duidelijk veldoverwicht, maar het mocht niet meer baten. Wat wel baatte, waren 3 goals voor de thuisspelers en -fluiter (6-3). En gek genoeg had niemand van de onzen zijn humeur verloren. Daarvoor was de dag te mooi.
Overigens komt het citaat van de week uit de bestuurskamer: "Lekker rustige wedstrijd". "Ja, ze leren het wel!"

2E HELFT REDT VOORWAARTS

Van onze speciale verslaggever
Sebastiaan de Zee

Zondag 10 april '05 - Voorwaarts 5 lijkt even uit de dip te zijn geklommen waar het zich al maanden in leek te bevinden. SV Achterveld 7 werd met krappe cijfers verslagen, maar wel op zo'n manier dat er hoop gloort voor de mannen van de Berekuil.
In tegenstelling tot een week geleden - toen slechts acht spelers kwamen opdagen - verschenen er deze zondag maar liefst 15 mannen op appèl. Het verloop van de eerste helft was desondanks dramatisch. Binnen twintig minuten stond Voorwaarts al met 0-2 achter. De vliegende rechtshalf Wim Arnold Bik moest eraan te pas komen om de score een enigszins draaglijk aanzien te geven. Uit een laag voorgezette corner, kopte Arnold Bik vliegend, diagonaal langs de kansloze keeper: 1-2. Dit was tevens het enige hoogtepunt van de eerste helft wat Voorwaarts betreft. Wat Achterveld niet wist was dat voor hen alle hoogtepunten al geweest waren...
In de tweede helft werd namelijk Henk Harding ingebracht. En Jeroen van Doorn. En Richard Spijker (eindelijk weer eens in de wei). Toen zij in het veld kwamen, kreeg de rest van het elftal vleugels. Michel Kemper verliet zijn positie in de verdediging en ging meer voorin spelen, waar hij een koningskoppel vormde met linkerspits Marcel van Nistelrooy.
Henk Harding speelde achter de spitsen met daarachter Hanno Tomassen die samen de lijnen uitzetten naar voren toe. Vanwege enige zwakte bij de voorhoede van de tegenstanders was het mogelijk om verdediger Jeroen van Doorn veelvuldig mee naar voren door te laten schuiven waardoor er meer vrijheid ontstond op het middenveld en de voorhoede. Met deze situatie vanaf het begin van de tweede helft nam de druk op de tegenstander aanzienlijk toe. De Voorwaartsmannen zetten al op de helft van de tegenstander goed druk, waardoor zij steeds moeilijker over hun eigen speelhelft kwamen. De enkele keer dat dit wel lukte was dit geen gevaar voor keeper Chris Rommers die - samen met de verdediging - de tweede helft met gemak zijn doel schoon wist te houden. Het was een kwestie van tijd voordat er doelpunten gingen vallen in het voordeel van Voorwaarts. Na ongeveer een half uur in de 2e helft kwam het koningskoppel (Kemper - Van Nistelrooy) in een mooie combinatie door aan de linkerkant en gaf de bal aan Henk Harding die van de hoek van de 'zestien', de bal met buitenkant rechts over alles en iedereen in de verre hoek van de keeper lobte. 2-2.
Voorwaarts rook de kansen. Via prachtig ombouwend voetbal vanaf achteruit kon Voorwaarts aanval na aanval richting vijandelijk doel opzetten. Niet in de laatste plaats door de ruimte die ze kregen van de tegenstander. Nog geen 10 minuten na de 2-2 zorgde alweer Henk Harding met een prachtige actie voor de voorsprong. Hij kopte een corner van rechts feilloos in het doel (Harding staat met corners áltijd op de juiste plaats).
Na de 3-2 zijn de Voorwaartsmannen niet meer in gevaar geweest. De tegenstander liet de kop hangen, incasseerde nog 2 kaarten, waarvan 1 rood (de scheidsrechter een 'Mongool' noemen is niet verstandig) en droop na het eindsignaal af. Ze waren weggetikt door Voorwaarts die, volgens de geluiden in de kleedkamer en kantine, "de beste helft van het hele seizoen op de mat had gelegd". Zo kan het dus ook. Na een slechte start van de 2e seizoenshelft lijkt Voorwaarts op de goede weg om tot aan mei nog een paar punten te pakken!

KOMT VOORWAARTS HIER NOG UIT?
Zondag 3 april '05 - Door onderbezetting (slecht 8 spelers waren aanwezig) is vooraf afgesproken dat de punten sowieso naar de tegenstander zouden gaan, dat een paar jongens van hun dan bij ons zouden meespelen en dat we twee x een half uurtje zouden spelen. Aldus geschiedde. Het zure is dat we op het veld met 3-1 hebben gewonnen (maar op het wedstrijdformulier dus niet).

Gr.
Chris

DEZE WEEK GEEN WEDSTRIJDVERSLAG:
Zondag 13 maart '05 - Sommige wedstrijden verdienen geen verslag, zo was de gezamenlijke mening van allen die met mij terug naar Utrecht reden.
Groeten van Alfred
(Hoogland 10 - Voorwaarts 5: 4-0)

VOORWAARTS IN NEERWAARTSE SPIRAAL
Zondag 20 maart '05 - Voorwaarts is in een megacrisis terecht gekomen. De laatste winstpartij dateert alweer van 7 november vorig jaar en sindsdien zijn in zeven wedstrijden maar drie punten gehaald. Zondag werd de staat van Voorwaarts extra duidelijk in de wedstrijd tegen Hooglanderveen 7, nota bene een ploeg die onder Voorwaarts op de ranglijst staat.

Het verslag van deze dramatische ontmoeting kan dan ook weer kort zijn. 

In de eerste helft scoorde Hooglanderveen drie keer. Twee keer uit regelrechte blunders van Voorwaarts (sommigen spreken van stroeve communicatie) en één keer uit een onterecht toegekende penalty. Alleen Henk Harding kon wat terugdoen nadat hij een hoge kopbal van Joris Rutten met het hoofd achter de keeper liep. De ruststand was dan ook 3-1.
Over de tweede helft valt eigenlijk helemaal niets te zeggen. In ieder geval niets positiefs. Behalve als je Jeroen van Doorn heet. Hij kwam met de quote van de wedstrijd: "We hebben in de tweede helft in ieder geval de nul gehouden!" Daarin had hij gelijk, maar ook de Voorwaarts-aanval kwam tot nul doelpunten....
Voor een overzicht van onze resultaten dit seizoen, kijk hier.

VOORWAARTS HAALT PUNT
IN KANSENFESTIVAL

Zondag 20 februari '05 - SMVC Fair Play 2 uit Culemborg staat derde op de ranglijst, maar maakte vandaag op Voorwaarts 5 (met 18 punten minder op plaats 8) geen enkele indruk. En dat terwijl er precies 11 Voorwaarts-spelers waren, waarvan twee zelfs gastspelers waren.
Het begin: er waren flink wat afmeldingen zodat in de auto naar Culemborg werd besloten nog wat last minute telefoontjes te plegen. Chris Rommers gebeld, maar hij dacht: "A: het is afgelast, B: Bart is aan de beurt en C: ik kan eigenlijk ook niet." Dus dat schoot niet op. Hans Waaldijk pakte de keeperskleren al. Daarna Guus Kompier gebeld, de oud-Culemborger van wie bekend is dat hij nog een appeltje te schillen heeft met zijn oude buren (SMVC zit naast Guus' oude club Vriendenschaar). Sebastiaan had zijn zwager Menno Jansen meegenomen en met Kompier erbij waren er precies 11 man, waarbij moet worden aangetekend dat Willem Kroes meteen al bekend maakte een half uur voor het einde van de wedstrijd te vertrekken omdat hij boeven moest vangen. De opmerking dat hij op het veld van SMVC dan wel goede zaken kon doen, vatte hij retorisch op.
De wedstrijd: het veld was plakkerig en hobbelig. Toch waren in de eerste helft de meeste kansen voor Voorwaarts. En dan vooral voor Marcel van Nistelrooy, die zijn status als goaltjesdief een beetje aan het verliezen is. Tekenend is dan ook het doelpunt dat hij maakte: het was een mislukte voorzet die prachtig en onhoudbaar over de Culemborgse keeper zeilde: 0-1. Terwijl Voorwaarts nog aan het nagenieten was, maakte SMVC heel geniepig 1-1, waarmee de rust werd gehaald. In de rust werd geconcludeerd dat het weer eens de twee gastspelers (Jansen en Kompier) waren die het spel van Voorwaarts maakten.
De tweede helft had Voorwaarts de wind mee. Guus Kompier en Anton Jongstra overlegden daarom met de scheidsrechter of het uit een doeltrap ook buitenspel kan zijn, waarop de scheids ontkennend antwoordde (deze scheids kende de regels!). Onmiddellijk Sebastiaan de Zee ingelicht: "Alle doeltrappen keihard naar de overkant van het veld".
Voordat De Zee daaraan toekwam werd het eerst nog 1-2 voor Voorwaarts. Terwijl Jongstra de SMVC-keeper, laatste man, rechtsback én de scheidsrechter aan het afleiden was, krulde Patrick Dörfel de bal uit een corner in het doel. Het teleurstellende was dat SMVC onmiddellijk daarna alweer 2-2 maakte.
Halverwege de tweede helft kreeg Voorwaarts een penalty, waaruit wederom Patrick Dörfel 2-3 kon scoren. Sommigen begonnen een soort van lijn in het scoreverloop te ontdekken, want binnen twee minuten maakte SMVC alweer 3-3.
Toen kwam daar hét moment van de wedstrijd. Voorwaarts kreeg eindelijk een doeltrap. Jongstra ging 15 meter 'buitenspel' staan, Kompier leidde wat verdedigers af en De Zee poeierde de bal over alles en iedereen heen, recht in de voeten van Jongstra, die daarmee alleen voor de keeper kwam te staan. En toen klonk het fluitje van de scheids. Vlak daarna klonken verontwaardigde klanken uit de kelen van Jongstra en Kompier. De scheidsrechter trok een beetje bleek weg en zei dat hij per ongeluk vergeten was dat het uit een doeltrap geen buitenspel kon zijn. De doeltrap moest overnieuw worden genomen, waarmee de SMVC-verdedigers - ook niet achterlijk - gewaarschuwd waren en zich volledig terugtrokken in de eigen zestien. Kortom: het bleef 3-3 en daar waren sommige Voorwaarts-spelers niet blij mee. Anderen ook niet, maar die hielden zich wat meer op de vlakte, terwijl er met deze tegenstander heel goed te praten was. Zolang de voertaal Nederlands is natuurlijk.

VOORWAARTS BLAMEERT
ZICH TEGEN KVVA 6
Zondag 30 januari '05 - Wederom heeft Voorwaarts 2 punten laten liggen. De praatgrage orgeldraaiers van KVVA hielden zichzelf in de wedstrijd door twee keer op voorsprong te komen en de scheidsrechter de ene na de andere belediging voor de voeten te werpen.
Om te beginnen waren er maar 11 spelers komen opdagen. Hierdoor bestond de Voorwaarts-aanval uit twee halve invaliden die wegens rugklachten nauwelijks vooruit te branden waren. Bas Waarts besloot post te vatten op het doel, waardoor eerste reserve-keeper Sebastiaan de Zee vanaf het middenveld kon opereren. De eerste helft kenmerkte verder zich door het verbluffend geringe aantal kansen. Het meest opvallend was de onvrede die de KVVA-ers aan de dag legden, nadat scheidsrechter De V. een opmerking over zand in de ogen van de KVVA-keeper afdeed als: "lekker belangrijk". Dat viel bij vele KVVA-ers niet zo goed.
Wegens geen wissels moest Voorwaarts in de tweede helft op dezelfde voet doorgaan. Met dit verschil dat Henk Harding zich liet zakken naar het middenveld en Sebastiaan de Zee in de spits verderging. Desalniettemin maakte KVVA na een counter 0-1. Voorwaarts wist dat tegen dit team eigenlijk niet verloren mocht worden en tien minuten na de 0-1 combineerden Henk Harding en Michel Kemper handig op het middenveld, waarna Alfred Buunk werd aangespeeld. Hij kwam alleen op links door, gaf op het laatste moment af naar rechts, waar Anton Jongstra in een leeg doel kon tikken: 1-1.
Vanaf dat moment was Voorwaarts de betere ploeg. Keer op keer werd het doel bestookt, maar de bal wilde er niet in. Kortom: uit een counter maakte KVVA 1-2 en dit was tevens hun tweede kans van de wedstrijd.
Voorwaarts ging verbeten op jacht naar de gelijkmaker, maar miste keer op keer. Vooral Henk Harding had vaak pech met zijn kopballen. Eén keer belandde zijn kopbal op de lat, stuiterde terug, waarna schoten van Michel Kemper, Willem Kroes en Sebastiaan de Zee in de gehele selectie van KVVA 6 smoorden. De Amersfoorters lieten zich onder het motto 'alle hens aan dek' compleet terugvallen in de eigen zestien.
De trekken op het gezicht van Sebastiaan de Zee werden gaandeweg harder (zijn opdracht was: schiet op het doel wanneer je kan) maar misten precisie. Maar een kwartier voor het einde van de wedstrijd, prikte hij de bal toch met een hard schot van zestien meter precies in de linkerhoek langs de keeper: 2-2.
Dat dit doelpunt met een bevrijdende zucht werd verwelkomd door alles wat Voorwaarts was (er was zelfs publiek!), zegt wat over het niveau van de wedstrijd. Het was niet best en hopelijk zijn er de volgende wedstrijd weer een paar wissels.

VOORWAARTS 5 MAAKT
FURORE OP INTERNET
Gelezen op de website van één van onze tegenstanders (AFC Quick 1890 9):
"Thuis tegen Voorwaarts (4-2) was Rickey de "gouden wissel". Hij stond koud in het veld en hij scoorde halverwege de tweede helft de belangrijke 3-2. De teruggekeerde Patrick Barends was natuurlijk man of the match met twee goals en een assist op Reggie).
De mooiste misser was natuurlijk van Reggie, die alleen op de keeper afging, hem omspeelde en vervolgens drie keer op de doellijn dezelfde verdediger uitkapte,  dacht te scoren, maar toch nog op die verdediger strandde."

Het moge duidelijk zijn dat het hier om onze eigen Jeroen van Doorn gaat!

Nog een link naar een tegenstander van dit seizoen: SDO 7

Leuk: hier is het verslag dat op de website van onze tegenstander (SDO) van afgelopen zondag staat:

De eerste wedstrijd in het nieuwe jaar was uit tegen Voorwaarts.
Het was in het begin duidelijk te merken dat we een aantal weken niet hadden gespeeld. Het was allemaal erg onwennig en we hadden moeite om elkaar goed te vinden. Voorwaarts had het betere van het spel, maar echt doelgevaar leverde dat ook niet op. Ze kregen wel een aantal corners. Uit een van die corners wisten ze op voorsprong te komen. Uit een corner zou de inzet naast gaan, maar door de wind bleef de bal net binnen, de bal werd voor gekopt en daarna netjes in het doel gewerkt. Wij konden er niet veel tegenoverstellen. Een keer waren we in de buurt van het Voorwaarts doel. Ivo Klein werd neergelegd in de zestien, maar de scheidsrechter zag er geen strafschop in. In de tweede helft had Voorwaarts moeiteloos op 3-0 of 4-0 moeten komen, maar ze sprongen nogal slordig om met de kansen. De eerste goed aanval van onze kant was meteen raak. Ronald Heerschop speelde Ivo Klein aan en die rondde beheerst af. Twee minuten later kregen wij onze eerste corner. Wilfred Hoogendoorn nam hem en de bal kwam bij Tom Vaandrager voor zijn voeten. Die plaatste de bal netjes in een lege hoek alleen wist Remco Doting de bal nog voor de lijn weer te stoppen. Er ontstond een echte scrimmage voor het doel en uiteindelijk was het Ivo Klein die het beslissende tikje gaf en we stonden voor. Niet veel later trapte Jan den Hartog de bal uit, de laatste man miste de bal en Raymond de Vries kon alleen op het doel af en hij schoot de bal er mooi in. In de laatste minuut kregen we nog een strafschop tegen na een overtreding van Tom Vaandrager. Deze werd benut, maar met een 2-3 overwinning in de tas gingen we terug naar Bussum.

En hier is onze kijk op de wedstrijd:

DRIE ZÉKERE PUNTEN BINNEN
VIJF MINUTEN VERSPEELD
Zondag 23 januari '05 - Voorwaarts 5 is de tweede seizoenshelft redelijk dramatisch begonnen. De opkomst was matig (1 wissel) en het was koud. Toch was dit geen excuus voor het bij vlagen dramatische spel van de groenzwarte mannen van de berekuil.

Gek genoeg leek het de gehele eerste helft heel goed te gaan. Op de ranglijst stond tegenstander SDO 7 weliswaar twee plaatsen boven Voorwaarts, toch maakte dit ogenschijnlijk geen enkele indruk. Er werd vrijuit gebald en de tegenstander kwam er in het geheel niet aan te pas. De 1-0 liet dan ook niet lang op zich wachten. Uit een corner kwam de bal bij Henk Harding terecht, die met het puntje van de schoen en met een boogje de bal richting Anton Jongstra doorspeelde. Jongstra deed hetzelfde (boogje met punt van schoen), waardoor de bal in het doel verdween. Verder gebeurde er in de eerste helft niks.
Tijdens de rust werd Jongstra vervangen door Michel Kemper. De eerste twintig minuten van de tweede helft was één grote stormloop op het SDO-doel, maar dit leverde geen enkel doelpunt op. Snelle jongens als Marcel van Nistelrooy en Michel Kemper stuitten keer op keer op de keeper of een woud van benen. Toen de regen iets harder begon neer te dalen, sloeg SDO dan ook meteen toe. Binnen vijf minuten maakte de ploeg uit Bussum 1-1 en 1-2. De eerste via een vloeiende combinatie en de tweede uit een corner, waarna de Voorwaarts-verdediging tot drie keer toe de bal niet kon uitverdedigen. Uit de kluts werd het 1-2.
Voorwaarts leek geknakt.... en was dat ook. Tien minuten voor het slotsignaal ging een lange bal net over laatste man Bas Waarts heen, die de bal met de hand tegenhield, maar nét niet genoeg. De SDO-spits kon alleen op keeper Chris Rommers doorlopen, die de bal nog nét kon aanraken, maar nét niet genoeg: 1-3.
Voorwaarts zat stuk. Geen enkele bal kwam meer aan en er werd paniekvoetbal gespeeld. En dan, tja, dan is daar scheidsrechter Andries de V. Gelegenheidsspits Henk Harding (38) kreeg de bal in de diepte aangespeeld met een SDO verdediger in de buurt. Harding liet zich pardoes vallen en scheidsrechter De V. wees resoluut naar de stip. De Gooise protesten waren niet van de lucht en nog volkomen terecht ook. Toch bleef Patrick Dörfel koelbloedig en mikte de 2-3 in de hoek van het doel.
Het slotoffensief sloeg nergens op en een gewonnen wedstrijd eindigde in drie punten verlies.
Quote van de wedstrijd van Andries de V.: "Jullie kónden dit niet meer verliezen."

Naar wedstrijdverslagen eerste deel van het seizoen
Naar wedstrijdverslagen tweede deel van het seizoen