Uitslagen van vorig seizoen, kijk hier.

Sebastiaan de Zee 1x
Mattias 1x
Juan 1x
Onbekend 3x

WEDSTRIJDVERSLAGEN:

Voorwaarts 5 wint tweede
wedstrijd van dit seizoen

- Van uw verslaggever -
Utrecht, 2 oktober 2005 - Terwijl een groot deel van de selectie thuis spijtig vanachter de vitrage het lekkere voetbalweertje aanschouwde, liet de harde kern van Voorwaarts 5 zien dat het team groeit naarmate het seizoen vordert.

Het vorige week ingestelde nieuwe beloningsprogramma zal daar ongetwijfeld alles mee te maken hebben, want ook deze week stonden er weer 19 schoonheden in de leeftijdsklasse 18-22 langs de lijn en dartelden deze wulpse veulens voor en na de wedstrijd en tijdens de rust schaars gekleed door de kleedkamer. Het was weer gezellig onder de douches. Ach, u was er niet bij? Sneu. Vooral omdat gebruik van het nieuwe beloningsprogramma mede afhankelijk is van uw (consistente) aanwezigheid. Maar dat geheel terzijde.
Overigens nog een aantal positieve observaties van het management:
- Arie moest he-le-maal uit Amsterdam komen: stond er gewoon.
- Patrick had last van z'n rug: stond er gewoon.
- Michel - blessure aan knie en enkel: stond er gewoon (te vlaggen).
- Edwin begreep de noodzaak: stond er gewoon.
- Bertje verraste het management: stond er gewoon.
Voor bovengenoemde heren geldt uiteraard het bonus-beloningsprogramma voor de rest van de week. Nog een speciale vermelding voor Bart Linnekamp, die als scout & recruiter goede zaken doet: na Paul van Mieghem (die zichzelf inmiddels heeft opgewaard tot vaste waarde) wist Bart een tweede oproepkracht te werven in de persoon van Rob Gruschke. Rob, welkom.

Maar goed, de wedstrijd, want ook daar valt veel over te vertellen. Tegenstander was Fortitudo en - eerlijk is eerlijk - deze heren wisten een flink aantal keren voor de goal van Voorwaarts te komen. Noest maar fair verdedigend werk van Arie, Bertje, Bas en Wim wist de schade in de eerste helft te beperken tot één tegentreffer die bovendien uit een strafschop kwam, naar aanleiding van een ongelukkig handsballetje in de zestien. Ondergetekende sluitpost maakte nog een foutje door een indirecte vrije trap aan te raken en vervolgens over de doellijn te laten rollen, maar gelukkig was Andries zo sympathiek om voor buitenspel te fluiten en kwamen we met de schrik vrij.
Nog in de eerste helft bleek wederom het ingeleende scorend vermogen van de zaterdag van groot belang. Mattias zeilde de bal onbereikbaar voor de keeper in de verre hoek en met die 1-1 stand gingen we de kleedkamer in voor een kort intermezzo met het nieuwe beloningsprogramma. Dat staat een beetje helder hoofdrekenen natuurlijk wel in de weg en zo begonnen we in de tweede helft zomaar met 12 man (huh?).
Hoewel er deze week minder gescoord werd dan in voorgaande wedstrijden, bleek het publiek toch weer de grote winnaar, want er gebeurde in die tweede helft van alles. Fortitudo had al wat blijk gegeven van enig Mediterranees temperament, maar de stoppen sloegen enigszins door nl.0a een moeilijke, maar geheel terechte co-beslissing van vlagger Michel en arbiter Andries.
Wat gebeurde er? Na een scrimmage voor de goal wist een Fortitudo-spits liggend de bal nog een zetje te geven en rolde de bal schlemielig over de verkeerde (want de onze) doellijn. Edoch, Michel had hands van die spits waargenomen, wees daar Andries op die de goal afkeurde en ons een vrije trap toekende. De aanvoerder van Fortitudo had het daar als mens moeilijk mee en begon een interessante dialoog met Andries. Dom dom dom: Andries vermaande, suste, probeerde nog redelijk te zijn, maar zwaaide uiteindelijk toch met een gele kaart en toen het heethoofd maar door ging zat er niets anders op dan hem van de wei af te sturen.
Vanaf dat moment lag Andries zwaar onder vuur maar hij hield de rug recht. Zo beoordeelde hij buitenspelsituaties maar zelf, omdat de vlagger van Fortitudo al de hele wedstrijd spastische neigingen in de vlagarm vertoonde. Ook na de wedstrijd bleven de Voorwaarts-spelers maar een beetje in de buurt, want Andries kreeg het nog even te verduren. Complimenten en waardering voor de man in zwart die uiteindelijk ook wel leukere zondagmiddagbestedingen kan bedenken dan te worden uitgekafferd door 11 driftkikkers.
Ondanks alle commotie bleef Voorwaarts zelf ijzig koel. Defensief telde ondergetekende zeker een dozijn schitterende slidings en de kroon op het werk kwam van zaterdag-inleenkracht Juan, die de bal al even fraai als zijn collega over de keeper hengelde en daarmee de eindstand op 2-1 bepaalde. En aldus eindigde een bewogen maar schitterende voetbalmiddag in de tweede seizoensoverwinning. Onnodig te zeggen dat de verrukte gilletjes nog lang bleven klinken in de kleedkamer...

Klinkende overwinning door briljant combinatievoetbal en strakke verdediging
Voorwaarts 5 klopt VSC 5 met 3-6

Zondag 25 september 2005 - Na een week van krampachtig gemail, gebel en geregel door uw verslagleggend management konden we ons verheugen in precies 11 man die op de Koningsweg bij VSC aantraden. Daarvan waren wederom 3 jongens van de zaterdagteams geleend, wat bepaald geen verzwakking was. Hetzelfde gold voor de dit jaar toegetreden oproepkracht Paul van Mieghem die niet alleen de verdediging als een huis neerzette maar ook aanvallende en zelfs scorende talent bleek te hebben.

Na een half uurtje dollen met de 18 bloedmooie dames die door het management in het kader van het nieuwe beloningsprogramma geregeld waren ter aanmoediging en vermaak, betrad Voorwaarts door en door gemotiveerd het veld. En er mag wel gesteld worden dat het team van start ging met dominant voetbal. Dat resulteerde in maar liefst 2 schitterende goals van zaterdaginvaller en superspits (zo een die ze er in schiet) Sander. Meteen bij deze de complimenten voor zijn collega's Marijn, die wervelende acties verzorgde op de rechtervleugel, en Barry, die in de defensie de VSC-spitsen (waaronder een exemplaar van 150 kilo) compleet neutraliseerde.
De 0-2 voorsprong steeg Voorwaarts niet naar het hoofd: controle en combinaties waren de sleutelwoorden. Inmiddels was Henk Harding aan de rand van het veld verschenen. Getergd door helse rugklachten en dus niet in staat om te spelen, maar toch naar de wedstrijd komen: qua mentaliteit kunnen veel Voorwaarts 5-ers daar nog van leren. Hij hanteerde de vlag zodat de dweil van een scheidsrechter af en toe toch voor buitenspel moest vlaggen.
De 0-3 kwam tot stand door een fraai actie van Paul van Mieghem: hij speelde de bal in op de leep op de middenstip opgestelde Hans van Waaldijk, rende zelf enorm hard door en kreeg de bal keurig in de loop mee van Hans. Voor de goal aangekomen moet je het dan nog wel even afmaken en dat deed Paul dan ook.
Uit een corner wist VSC nog een goal te scoren voor de thee, maar laten we wel wezen: met 1-3 voorsprong de rust in, dat hebben we nog niet meegemaakt dit seizoen. Omdat ik weet dat sommige van jullie vriendinnen deze mailtjes ook lezen zal ik verder in niet in details treden over het entertainment dat ons in de rust ten deel viel, verzorgd door de al genoemde dames van het nieuwe beloningsprogramma.
Onder het motto "Never change a winning team with only 11 players" gingen we in de zelfde samenstelling de tweede helft in. En zie daar, de geschiedenis herhaalde zich. Willem Kroes, die 2 seizoenen geleden voor het laatst scoorde, maakte ineens meters over de linkerkant en krulde de bal schitterend achter de keeper. En die bal was helemaal niet als een voorzet bedoeld. Echt niet.
De o zo belangrijke 1-5 kwam van Marcel van Nistelrooij, en zorgde voor het mentale knakje bij de tegenstander. Of toch niet? Wellicht kwam het door de vermoeiheid die nu eenmaal voortkomt uit het er op nahouden van een eigen animatieprogramma, maar VSC drong aan. Tekenend voor de kwaliteit van de verdediging van Voorwaarts was dat de enige serieuze kansen voortkwamen uit corners. De kopsterke VSC-ers wisten er nog twee in te leggen. Even leek de 3-5 stand de tegenstander nog een beetje hoop te geven, maar de altijd koele Edwin Verhoef boorde dat professioneel de grond in door de eindstand op 3-6 te bepalen. Uiteraard werd na de wedstrijd op gepaste wijze weer het nieuwe beloningsprogramma in werking gesteld, wat het douchen een compleet nieuwe dimensie gaf.

Nipte nederlaag van 3-6 tegen DEV

Zondag 18 sept. '05 - Uw nederige manager was uit hoofde van logistieke & administratieve functie wel even aanwezig, maar keeper Bart had dienst. Nadat ik gezien had dat het (kwantitatief) goed was (13 man), heb ik nog de eerste helft gekeken, de rest beknopt telefonisch van Sebastiaan vernomen.

Zo kan ik melden dat we met een 1-3 achterstand de rust ingingen en dat de talrijke invallers van andere Voorwaarts-teams het niet slecht deden. Wat overigens geen donder uitmaakt, we mogen al blij zijn dat er nog mensen zijn die er überhaupt voor willen zorgen dat Voorwaarts 5 niet elke week met 7 man voor schut staat, maar dat terzijde. Opvallende zaken in de eerste helft? Naar mijn mening 3 tegengoals uit enerzijds wat onwennigheid anderzijds knulligheid in de defensie. En een streng maar rechtvaardig optreden van scheids Andries: als altijd had hij de touwtjes strak in handen en liet hij een van de invallers weten dat al te veel babbels zouden leiden tot verwijdering uit het veld. Waarop deze invaller pro-actief zelf al van het veld stapte. Waarop Andries de beste man die inmiddels al in de kantine stond op afstand alsnog geel gaf. Ik denk dat we Andries de WK-finale wel zien fluiten volgend jaar. Verder ben ik vergeten wie die ene goal van onszelf scoorde voor de rust. Over de tweede helft wist Sebastiaan te melden dat elke keer als wij met veel pijn en moeite wisten te scoren, DEV ongeveer direct vanaf de aftrap een doeltreffend antwoord wist te formuleren. En dat keeper Bart bij één van die gelegenheden de zon dusdanig op z'n ene goeie oog kreeg dat hij als vastgenageld bleef staan. Misschien goed voor iedereen om te weten: allebei jullie keepers zijn zo'n beetje half blind - we compenseren dat met inzet en een sympathieke uitstraling maar het heeft soms wel eens een onnodig lijkend goaltje tot gevolg. Slotconclusie wat betreft deze speelronde: het gat met met koploper is gegroeid naar 6 punten, maar statistisch gezien kun je stellen dat elk team wel 2 wedstrijdjes verliest in een seizoen. Wij hebben ze alvast maar gehad.

Wie heeft de was? Als degene die de was op zich heeft genomen dat even aan mij wil laten weten, wordt deze uiting van plichtsbesef weer keurig opgenoteerd in de Management Files. En weet ik je te vinden als er volgende week onverhoopt 11 man sullig naar een lege plek in het midden van de kleedkamer zitten te staren.

Voetballen is leuker dan...

Ik ben een aanhanger van de management-stijl "Eerst aaien, dan schoppen", dus laat ik beginnen met een complimentje: tot nu toe meldt iedereen zich netjes per mail aan en af, enkele uitzonderingen daar gelaten. Die uitzonderingen zeik ik bij deze even af: (1) Jeroen, je zit gvd de hele week achter een computer. Als je nog 1 keer per SMS afmeldt trappen we de volgende wedstrijd af met jouw mobieltje als wedstrijdbal en (2) Arie, ik mis een stukje beleving als ik op vrijdag pas een mailtje krijg dat je niet mee doet. Jammer hoor. Zo, dat is dat.

Achterstand op koploper
beperkt tot 3 punten
Voorwaarts 5 - Brederodes 7: 1-5
Zondag 11 sept. '05 - Met dank aan Sebastiaan "Nee-ik-doe-dit-jaar-niet-meer-mee" de Zee (inmiddels gewoon weer op de lijst als oproepkracht), de door Bart Linnekamp gecharterde Paul van Mieghem (inmiddels ook op de lijst als oproepkracht) en twee enthousiaste jongens van het eerste (jawel) van de zaterdag hadden we precies genoeg veldvulling en nog een vlagger als bonus: 12 man. Edoch, het mocht allemaal niet baten. Toch begon de eerste helft niet slecht, sterker nog: we kwamen met 1-0 voor. Sebastiaan vlamde het leder vanuit een doeltrap dusdanig hard naar de andere kant van het veld dat de Brederodes defensie en keeper er van schrokken en de bal van de weeromstuit het eigen netje in klungelden. Een soort assist op een eigen doelpunt dus, of zoiets.

Aanvallend kwamen we niet echt uit de verf in de eerste helft, maar de eigen verdediging stond - eerlijk is eerlijk - in de eerste 45 minuten als een huis. Toch kregen we er twee tegen. Een lucky van de zijkant in de korte hoek en dan ook nog via de binnenkant paal, daar reken je niet op als keeper (tenminste, niet als keeper van Voorwaarts 5). Waar je vervolgens ook niet op rekent is dat Sebastiaan even later een schotje op goal dusdanig van richting laat veranderen dat je als keeper toch raar de verkeerde kant op staat te springen. Goed, 1-2 bij rust dus, maar - zo leek het - geen reden tot paniek.

Goedgemutst betraden we na de thee en een stevige tactische bespreking (laat dat maar aan Sebastiaan over) de in deze fase van het seizoen nog groene Voorwaarts-weide. Aardige quote in deze van David van Tongeren: "Het gras was wel erg lang. Ik moest er de hele tijd overheen springen." Maar dat terzijde. Iets in de omzettingen bleek niet helemaal te werken, want in de tweede helft kwam Brederodes minstens 4 keer alleen voor de keeper. Die daarbij dan altijd een inschatting moet maken "blijven staan of uitkomen" en dan - vanwege zonder bril geen perspectief zien - altijd iets ertussenin doet, wat meestal niet werkt. Kort samengevat: Brederodes legde er 3 in en bepaalde daarmee de eindstand op 1-5. Onnodig te zeggen dat deze jongens dit seizoen wel kampioen zullen worden.

Verder nog bijzonderheden? Misschien dat Bart Linnekamp de hele wedstrijd op rechts lekker bezig was, maar in de tweede helft in kansrijke positie (wat heet: alleen voor de keeper) geen lucht meer had om het karwei te klaren. Dat we het met 1 wissel gepresteerd hebben om 5 keer te wisselen. Dat scheids Andries de wedstrijd 11 minuten voor tijd afblies omdat de bal in de sloot ging en er niet meteen een nieuwe voorhanden was ("Ik ben toch geen jojo"). Dat iedereen dat ook wel prima vond. Dat het verder een sportief potje was (elkaar oprapen en handjes geven en zo, van dat homo-gedoe). En dat we dus, zoals al gemeld, er weer twee oproepkrachten bij hebben, en dat is altijd fijn.