Mediation

   Mensen zijn  geneigd een probleem gevoelsmatig op te lossen. Soms kan dit een goede oplossing zijn, maar meestal is dit niet het geval. De tegenpartij is namelijk ook overtuigd van zijn of haar gelijk en dan heb je pas echt een probleem. Natuurlijk ligt het ook aan de aard van de zaak.

   Zelfs bij een gestolen fietsbel kun je meer problemen krijgen dan je aanvankelijk verwacht. Want van wie is die fietsbel die eerst van jou fiets gestolen is en die je plotseling op de fiets van de buurman gemonteerd ziet? Gevoelsmatig zou je er met een schroevendraaier op af gaan en hem terughalen, want de buurman is niet voor rede vatbaar. Helaas zit het juridisch anders in elkaar. Door natrekking is de buurman eigenaar geworden van de fietsbel. Juridisch gezien hoort een bel, het bestanddeel, bij de fiets, de hoofdzaak, m.a.w. een fiets zonder bel is geen fiets. Wel is de buurman schadeplichtig ten aanzien van de gedupeerde. In de praktijk zal men vanwege een simpele fietsbel  niet naar de rechter rennen, maar dit voorbeeld geeft wel aan dat het recht soms anders in elkaar zit dan je gevoel je ingeeft..

   In dit geval is een eenvoudig voorbeeld aangehaald, maar je kunt ook met complexere problemen geconfronteerd worden. Conflicten die je emotioneel sterk aangrijpen. Denk maar aan een hevige burenruzie of en arbeidsconflict.  Dergelijke problemen zijn vrijwel altijd op te lossen met behulp van rechterlijke tussenkoming, maar je kunt je afvragen of het probleem dan ook daadwerkelijk is opgelost. Je woont namelijk nog steeds naast dezelfde buren, werkt nog steeds op dezelfde werkplek. Maar of je daar nog prettig woont en werkt vraag ik mij af.

   Eén heel belangrijke stap is overgeslagen: mediation. Dit is de poging om twee opponenten nader tot elkaar en tot een oplossing te brengen. In de twee bovengenoemde voorbeelden zul je te allen tijden met elkaar verder moeten, dus dan is het extra van belang om de zaak tot beider tevredenheid op te lossen. Soms zal het er op neer komen dat één van beide partijen, of misschien allebei, water bij de wijn moet doen.

   Mediation hoeft niet een stap te zijn die je zelf onderneemt; niet iedereen is verbaal zo onderlegd dat hij de strijd zelf aan kan gaan, mede gezien het feit dat je er zelf emotioneel bij betrokken bent. Als dat  het geval is, zal er doorgaans weinig tot niets bereikt worden.

   Neem nou het volgende voorbeeld. Meneer X had een goede functie in een gerenommeerd bedrijf. Op zekere dag wordt hem medegedeeld dat hij in functie wordt teruggezet en dat hij er tevens financieel zwaar op achteruit zal gaan. In eerste instantie heeft hij een poging gedaan zijn eigen zaak te behartigen, met als gevolg dat hij elke dag gespannen thuis kwam zonder dat hij iets bereikt had. Totdat hij gewezen werd op de mogelijkheid een mediator in de arm te nemen. Deze mediators zijn met de leidinggevenden om de tafel gaan zitten en hebben een oplossing bedacht die tot beider tevredenheid geleid heeft. Meneer X had ook naar de kantonrechter kunnen stappen en dan had hij misschien gelijk gekregen. Maar zijn gelijk had in dit geval niet meer uitgemaakt: in beide gevallen was de arbeidsverhouding gruwelijk verstoord geweest en was hij nog steeds gespannen thuis gekomen of, erger nog, in de Ziektewet beland.

   Een mediator is er voor om objectief tegen een zaak aan te kijken, te adviseren en indien nodig een brief te schrijven of  met de wederpartij om de tafel te gaan zitten. Als dit op niets uitloopt, bestaat er altijd nog de mogelijkheid om met deze mediator de gewone rechtsgang te volgen.

>>> Vragen over (internet) recht of onrecht: redactie@thepostpigeon.nl <<<

Of neem contact op met Matrix Advies.