Doodvonnis
Het vonnis is geveld,
De kogel heeft gefloten
Zijn kort en hevig lied
En heeft hun lijf doorschoten, Die lam terneder lag
Die staande heeft gestreden,
Ook hem trof nu het lot
Dat nooit hij heeft vermeden,
Dat nooit hij heeft gevreesd
In zijn manhafte leven,
Waarvan hij helder wist
Voor wie hij het zou geven,
Voor wie en welke zaak
Zoo koninklijk voorvochten
Door hem en die het trof,
Dat zij hem bijstaan mochten.
Hem zal dit lage land
Als straks de zon gaat schijnen,
Wel bitter derven gaan,
Want met hem ging verdwijnen,
Een man die zinnebeeld
Was van ons aller streven,
Een man die tot het laatst
Ons voorbeeld is gebleven.
O, kogel die hem trof
O, hand die durfde vuren
Op wie daar neder lag
Reeds in zijn laatste uren,
Wij zullen nimmermeer
Vergeven noch vergeten
Dat wie de dader was
Wel zeker heeft geweten,
Dat hij ons allen trof
In die verlamd gebleven
En machtelooze held
Die meer had dan zijn leven:
Het heilige geloof
Dat eens zou verpletteren
Het malende geweld
Der u gehate wetten
Van vrijheid en van recht,
Dat hecht in onze handen
Gedreven worden zal
Door deze lage landen.
