Groet der martelaren

O zon van Nederland, die zelden
Zoo hel en heet scheen als vandaag,
Wij groeten u, die moeten sterven:
Reeds opent zich de sarcofaag
Waar alle duurzame gedachten
Van Laaglands volk staan opgebaard
Wij zullen zwijgend overnachten
tot eens de dageraad weer klaart.
En blinkt in kristallijn geflonker
Van ooude tranen lang gedroogd
Dan ook ontstijgen wij het donker
En reiken naar wat werd beloofd:
Het eeuwig leven in Uw kleuren
O vrije vlag van Nederland.
Die straks de harde handen beuren
Boven het vrijgevochten strand.