Dolf's bevrijding

Na zestien maanden van vernedering en lijden,
Werd hij, door Gods genade, uit zijn leed bevrijd.
Toen kwam een einde aan zijn flink en dapper strijden,
Aan 's Heeren hand trad hij in 't Licht der Eeuwigheid.

Hij heeft, voor wat hem 't hoogste was, zijn jonge leven,
Met overtuiging en vertrouwen afgestaan.
Zoo is hij tot het einde ongeschokt gebleven
En is in 't leven en den dood ons voorgegaan.

Hij vroeg ons: "Weest niet bitter, wilt om mij niet treuren,
Vertrouwt op Hem, want spoedig ben ik vrij".
De Heere zij geloofd! Niets kan hem meer gebeuren.
Hij is nu eind'lijk vrij, ja, vrijer nog dan wij.