Het graf van een Nederlandschen Soldaat

Dit graf is al wat er aan Nederlandschen grond
Ons nog is gebleven om Nederland te noemen:
Alleen hier waait de vlag en ademt vrij de mond,
Alleen hier schept het voorjaar Nederlandsche bloemen.

Zoekt troost hier, Nederland. De bijen, die hier zoemen,
Schrijven zoemend Uw naam om 't naamloos graf in 't rond
Wees trotsch. Kondt gij voorheen u ooit meer beroemen
Den op hetgeen een zoon om uwentwil doorstond?

't Was Pinksteren: waarlijk Pinksteren dit keer.
De vuurdoop, door uw sterfelijke zoons ontvangen,
Doopte u, o land, o moeder, met onsterflijk vuur.

Beklim het duin, of zet op bronzen heide u neer,
Of daar waar wolken diep in spieg'lend water hangen,
En sla u, zingende, 't kleed om van 't wijd azuur..