|
|
EERSTE DEEL REGELEMENT OLIEWORSTELEN
| Op
deze pagina het eerste deel van het regelement van de
Nederlandse Olieworstel Bond. Dit regelement heeft als
doel: de practische en technische voorwaarden, waaronder
de wedstrijden plaats moeten vinden, vast te stellen en
te specificeren; de methoden van rangschikking,
bestraffing en uitsluiting van deelname etc. te bepalen;
de technische functies van de officials vast te stellen
en de situaties en de verboden acties te benoemen. Mohamed el-Fers
In dit deel: Worstelaar (Pehlivan), Lidmaatschap (licentie), Worstelbroek (kispet), De agha, De Cazgir en De overige officials. In de volgende delen onder meer: Het mannenveld, Weging en klassering, De categorieën, De wedstrijd, Wedstrijdduur, Het olieën, Traditionele warming-up (pe,srev), Puntentelling, Beëindiging van een wedstrijd, Prijzen, Protest en het Onderzoek. Vroeger golden voor olieworstelen geen leeftijd, gewichts, gebieds of tijdslimieten. Soms worstelde men vele uren, en als de strijd onbeslist bleef, dagen achtereen. Het mag dan een sport van eerbiedwaardige ouderdom zijn, het is (ondanks alle behouden traditie) ook een zichzelf aan de nieuwe tijden aanpassende moderne sport, met door de Turkse Olieworstel Federatie nieuw opgestelde basisregels. Deze zijn ook voor de NOB (Nederlandse Olieworstel Bond) het uitgangspunt geweest bij het samenstellen van hun regelementen. Gezien de situatie in West Europa, waren soms aanpassingen nodig. Zo heeft in Turkije het olieworstelen per definitie plaats op een open grasveld, in het Turks als 'Mannenveld' aangeduid. Op zo'n 'Er Maydan' is het gras minstens een volle hand hoog, of: er dient een volle maand niet gemaait te zijn. Zo het olieworstelen in Nederland al op een grasmat plaats kan hebben, gebeurt dat dan op de zo keurig geschoren sportvelden. Wat deze aanpassing van de regelementen betreft heeft de NOB zich georienteerd op de regelementen van de FILA (Fédération Internationale des Luttes Associées), de (Olympische) Internationale Worstelfederatie. Interpretatie Toepassing
Het traditionele olieworstelen (ya^gl-i güre,s) wordt door mannen beoefend. Een olieworstelaar wordt volgens de traditie aangeduid met de term 'pehlivan' (Oud-Perzisch voor 'held'). Een pehlivan wordt geacht uit eigen vrije wil en op eigen verantwoordelijkheid deel te nemen in die categorie welke overeenkomt met zijn gewicht en leeftijd en toegewezen klassering tijdens de officiële weging. De deelnemers zijn verplicht hun volle medewerking te geven aan het slagen van de wedstrijden. Deze plicht geldt uiteraard ook voor hen die op de wedstrijd een taak te vervullen hebben.
Voor deelneming
aan een olieworstelwedstrijd moet de deelnemer in het
bezit zijn van een door de NOB uitgegeven geldige
lidmaatschapskaart/licentie en moet de deelnemer aan alle
door de NOB vastgestelde geldelijke verplichtingen ten
aanzien van deelneming hebben voldaan.
De deelnemers
moeten ongeschoeid en met ontbloot
bovenlichaam aan de rand van het mannenveld (er maydan)
verschijnen. Zij die gerechtigd zijn dit kledingstuk te
dragen, in de zogenaamde 'kispet', de traditionele
worstelbroek. De worstelbroek geeft houvast en dient dus
zeer solide te zijn. De broek
dient middels een koord om het middel te zijn bevestigd. Worstelaars die geen kispet dragen, worstelen in een verstevigde broek van sterk textiel, vaak van hetzelfde model als de lederen kispet, maar elke stoffen broek is toegestaan zolang deze het lichaam vanaf de heupen tot halverwege de kuiten bedekt. Bij scheuring van de broek (zowel een stoffen of een lederen broek) stopt de veldrechter (meydan hakim) de wedstrijd en krijgt de worstelaar 10 minuten de tijd om zijn gescheurde broek te herstellen of te vervangen. Raakt de broek tijdens de wedstrijd los en worden de geslachtsdelen zichtbaar, geld de wedstrijd als verloren. Het dragen van het in Grieks-Romeins of Vrije Stijl worstelen gebruikelijke ééndelig tricot is verboden bij het olieworstelen, evenals het dragen van schoeisel. Het gebruik van een riem of het dragen van ringen, armbanden, oorringen of piercing is niet toegestaan. De kispet wordt traditioneel bewaard en vervoerd in een van dun riet gewoven tas, die 'zembil' wordt genoemd.
Bij het
olieworstelen in Turkije is het gebruikelijk dat de
winnaar van de Grote medium kategorie (büyük orta boy)
bij plaatselijke of regionale wedstrijden een buffelleren
worstelbroek mag laten maken van de organisatoren of een
sposor-agha. Daarom zie je veel olieworstelaars met
achter op hun broek in glanzende sierspijkers de naam van
de gemeente of provincie waar ze vandaan komen. Ook de
naam van de trainer, sportclub, team, sponsor of eigen
naam komt voor. Teksten die als aanstootgevend kunnen
worden gekenmerkt, alsook namen van politieke of
religieuze organisaties zijn niet toegestaan. Ahmed
Ta,sç-i, zevenvoudig K-ikrp-inar-kampioen, verscheen in
1998 met het Mercedes-logo en naam van een garage op zijn
kispet. Dat jaar moest hij de titel inleveren aan Cengiz
Elbeye.
Volgens
de traditie is de agha van de K-irkp-inar de
hoofdsponsor. Vroeger nodigde de agha persoonlijk de
worstelaars en gasten uit en verleende hen onderdak,
voorzag hen van voedsel en stelde de prijzenkast samen. Kandidaten voor het aghaschap melden zich voor de finale aan bij de wedstrijdorganisatie. Om mee te mogen bieden op het schaap of de bok dat bij opbod wordt verkocht, dienen de kandidaat-agha´s een van te voren vastgesteld inleggeld te betalen, dat niet terugvorderbaar is. De veilig van
het schaap gebeurt onder leiding van de spreekstalmeester
(Cazgir). Voldoet hij daar niet aan, dan zal de organiserende vereniging de eerste week van het nieuwe jaar de agha manen zich binnen veertien dagen alsnog aan zijn verplichtingen te voldoen. Mocht dit niet gebeuren, dan heeft het bestuur het recht een oproep te doen via de media dat het aghaschap weer open is voor diegeen die het bedrag wil voldoen, of als dit niet mocht lukken, tegen het hoogste nieuwe bod te laten vervangen. In praktijk heeft zich dit nimmer voorgedaan, aangezien het agha-schap op de allereerste plaats een ere-zaak is. Net als het meedoen aan het olieworstelen.
Bij iedere
wedstrijd dienen er minimaal twee scheidsrechters (één
torenrechter (kule hakim) en één veldscheidsrechter
(meydan hakim), één arts/medische verzorger met geldig
EHBO-diploma en één Cazgir geheten ceremoniemeester
aanwezig te zijn. Additioneel, maar niet verplicht, zijn
de helpers die zorgen dat er voldoende olijfolie klaar
staat. Deze door de NOB
gequalificeerde en aangewezen officials staan er voor
borg dat alle taken. voorgeschreven in de regels en de
bepalingen gesteld voor de organisatie van een toernooi,
worden uitgevoerd. Zowel voor de toren- als de
veldrechter geld dat het ten strengste verboden is ze
gedurende een wedstrijd te vervangen, behoudens in geval
van een door een arts bevestigde ernstige ziekte.
De wedstrijd
staat onder leiding van de zg. torenrechter (kule hakim),
die als algemeen voorzitter van het wedstrijdbureau en
technisch leider de verantwoording heeft.
Naast de
torenrechter (kule hakim) is/zijn er de
veldscheidrechter(s). Hij draagt een wit hemd of
pull-over, eventueel, maar niet verplicht een
traditionele broek met broekband. De veldscheidsrechter
bepaald de plek op het mannenveld (er maydan) waar
geworsteld dient te worden en is verantwoordelijk voor
een orderlijk verloop van de wedstrijd, die hij in
overeenstemming met de regelementen moet leiden. Hij moet
het respect van de deelnemers afdwingen en volledig gezag
over hen uitoefenen, zodat opdrachten en instructies
onmiddellijk worden opgevolgd. Tevens dient de wedstrijd
te worden geleid zonder enige onregelmatigheid te
tolereren.
Organisatoren
van wedstrijden zijn verplicht te voorzien in
geneeskundige verzorging, te weten een arts of persoon
met een geldig EHBO-licentie en een model gevulde
verbandtrommel. De geneeskundige verzorger beoordeeld de
gezondheidstoestand van de deelnemers tijdens de weging
en gedurende het toernooi. Wanneer een deelnemer geacht
wordt niet in goede gezondheid te verkeren danwel in een
toestand blijkt te verkeren (besmettelijke ziekte etc.)
die gevaar voor hem zelf of een tegenstander oplevert,
wordt deze uitgesloten van deelneming aan de wedstrijd.
De ceremoniemeester, Cazgir of Salavatci genoemd, introduceert de worstelaars aan het publiek en doet de oproep aan het begin van de matches. Bij voorkeur draagt hij de traditionele kleding. De cazgir stelt de worstelaars voor in toepssende versen waarin naam, titels en vaardigheden in wedstrijden worden gerapt. Ga naar deel II van de regelementen. Top pagina | Home |
||||||||||||||
|
|
