|
|
 |
| EK-olieworstelen breekt
alle records door Elko Westervaarder Landelijke Allochtonenkrant 7 juni 2000 |
||||
|---|---|---|---|---|
| Klik
hier voor het Olieworstel Forum
Vereniging Postbus 58070 Vragen over het olieworstelen: klik hier: |
Amsterdam - Zo trots als een pauw verlaat Veyis Güngör van de Nederlandse Olieworstel Bond het terrein van voetbalclub Türkiyemspor aan de Seineweg in Amsterdam. Zeer tevreden kijkt hij terug op het Europese Kampioenschap: ´In één woord geweldig. De massale opkomst van het publiek, de grote hoeveelheid worstelaars en schitterende weersomstandigheden. Heel veel mensen maar toch ook vanwege deze mooie locatie een intiem gebeuren.' Zeki Balci, hoofdsponsor van dit kampioenschap, voegt nog iets toe: 'Ik bewonder de opzet van deze wedstrijden en de hele organisatie ervan.' Aan het eind van de dag is Balci weer de hoogste bieder en zal hij volgend jaar op het lustrumfeest opnieuw de eretitel van agha dragen.De maandenlange publiciteit rond dit EK-olieworstelen, met als spectaculair hoogtepunt en trekpleister een optreden van de Mehter, de oudste militaire kapel ter wereld, op de Dam heeft vruchten afgeworpen. Naar schatting zevenduizend toeschouwers bevolken opeengepakt de tribunes rondom het veld, waarop de deelnemers in verschillende gewichtsklassen het gevecht zullen aangaan. Voorafgaand concerteert het uit Ankara afkomstige gezelschap van de Mehter opnieuw. Omdat alles tot in de puntjes is geregeld, kunnen groot en klein de leden van de Janitsarenband goed horen en zien. Enthousiast wordt er telkens met de muziek door het publiek meegezongen en na elk nummer luid geapplaudisseerd. Vlaggen wapperen in de wind, hier en daar pinkt een toeschouwer van ontroering een traantje weg. Zeki Gügör, mede-oprichter van de NOB, (Nederlandse Olieworstel Bond) en actief in de organisatie van het oiieworstelen: 'Het ritme van de muziek brengt de mensen in de juiste stemming, ze kennen geen angsten meer, er gaat een therapeutische werking van uit, de gezongen teksten hebben veel met het geloof te maken.' Ilyas Keskin, directeur van een lokumfabriek (Turks fruit) in Istanbul, coördineert de taken rondom de uit alle streken van het land komende 30 professionele deelnemers uit Turkije. Hij is hun aanspreekpunt. Tegelijkertijd controleert hij speurend of iedereen op het juiste moment op de juiste plaats is. Keskin: 'Ik hou van Nederland, niet alleen vanwege familie in Amsterdam en Zaandam, maar vooral vanwege de mensen. Ik reis voor mijn werk door alle landen van Europa, maar de mensen in Nederland vind ik het aardigst, hct meest open. Opvallend vind ik hun positieve verhouding met allochtonen.' Zoals gebruikelijk bij het olieworstelen (en bij festiviteiten in Turkije) komen er vervolgens vele sprekers hun zegje zeggen. John Goring is van de stedelijke VVD: 'Amsterdam is er trots op dat verschillende culturen hier hun eigen activiteiten kunnen voortzetten. Onze stad streeft ernaar grootse sportevenementen binnen te halen: we hebben straks het EK-voetbal, nu vergelijkbaar het EK-olieworstelen.' Inmiddels hebben de worstelaars die het eerst aan de beurt zijn hun eigen lichaam en van andere deelnemers goed geolied. Hun tegenstander moet straks immers geen grip kunnen krijgen, geen houvast. Want voordat je het weet, lig je op je rug, met je navel naar de hemel en is de wedstrijd voorbij en ben je uitgeschakeld. Herkansing bestaat niet bij het olieworstelen. Opvallend is de onderlinge collegialiteit bij de deelnemers, voor, tijdens en na de wedstrijden is er respect voor de tegenstander en de arbiter, ook wanneer verlies wordt geleden. Daarnaast schrijven de pelregels van het olieworstelen deze houding tot in de kleinste letters voor en leidt overtreding ervan tot zware disciplinaire straffen. ElfstedentochtEen groot deel van het voornamelijk Turkse publiek van mannen, vrouwen en kinderen kennen deze regels, deze tak van sport is in het moederland bijzonder geliefd. Volgens Mohamed el-Fers, onder meer schrijver, PR-man van de vereniging Türkevi en werkzaam voor Mokum TV, is het olieworstelfestijn voor Turken wat de Elfstedentocht voor de Nederlanders is. Op internet actualiseert hij dagelijks voor de geïnteresseerden het olieworstelnieuws. Van de autochtone Nederlandse deelnemers presteert Melvin Witteveen bijzonder goed: in een boeiend gevecht van ruim een half uur wint hij van favoriet Europees Kampioen Kadir Yilmaz. Yilmaz is nauwelijks te troosten en zweert het volgend jaar wel te zullen winnen. Witteveen heeft echter te veel van zijn krachten moeten geven, in de volgende ronde wordt hij uitgeschakeld. Opgewekt vertelt hij over een uitnodiging om als Nederlandse olieworstelaar over twee weken naar Turkije te komen en zich daar in een toernooi te meten met deelnemers uit het hele land. Hij ziet het wel zitten, qua reis maar zeker ook sportief. Hij mist echter nog nog een professionele leren broek, kispet genaamd, gemaakt van de huis van een waterbuffel, een vaars of een kalf. Tussen de wedstrijden door wordt de kispet bewaard in een rieten zak (zembul). Een worstelaar die zich terugtrekt uit de wedstrijdsport hangt zijn zembil aan de muur, waarmee hij aangeeft dat hij de kispet nooit meer zal dragen. Voor Melvin Witteveen is het nog niet zover; hij lijkt pas aan het begin te staan van een succesvolle olieworstelcarriere. Ten slotte de namen van de Europese Kampioenen in de verschillende gewichtsklassen. Ahmet Tasci werd winnaar in de zwaarste categorie; de andere winnaars zijn Yasar Kale, Hüseyin Edban, Reyhan Karatas en Martin Günef. Elko Westervaarder in de Landelijke Allochtonenkrant van 7 juni 2000 Lees ook "Met Stella Braam in de olie"
|
|||
|
