Meer foto´s van deze wedstrijd in het fotoalbum. Bekijk ook de foto´s in

Search a pehlivan:

Vereniging
TURKS HUIS
(Türkevi)
Van Hogendorpstraat 195
Amsterdam Staatsliedenbuurt

Postbus 58070
1040 HB Amsterdam
Tel. (+31) 020 - 684 57 12
Giro 639 14 12
Email

Vragen over het olieworstelen: klik hier:

• Home
• E-mail

Wolkbreuken kunnen
EK-olieworstelen niet bederven

Elko Westervaarder
Amsterdam - Regenbuien en een doorweekt publiek, dat was het resultaat 'van een dagje olieworstelen afgelopen zondag in Amsterdam. Dit jaar op een nieuwe locatie, het Jaap Eden terrein, was de hoofdstad wederom de thuishaven waar de Europese Kampioenschappen Olieworstelen plaatsvonden. De Turkse mannensport bij uitstek, trok dit jaar 1500 toeschouwers. De Allochtonenkrant volgde de broers Selim en Emir Barhan. Het lot bracht de twee al vroeg in het toernooi tegen elkaar, wat voor Selim een vroege aftocht betekende. Emir worstelde door tot de finale. Een verslag.

Zondag 17 juni. Samen met hun ouders en Emirs vriendin zitten de beide broers in de auto van woonplaats Assendelft naar Amsterdam. Hun gedachten gaan naar de komende uren, vooral echter naar het weer. Want dreigende wolken pakken zich boven de Watergraafsmeer samen, het bliksemt en het dondert. Dan begint het te stortregenen, het water blijft op de rijweg staan, en er moet voorzichtiger worden gereden. Bij aankomst op het Edenterrein is geen mens te zien, iedereen heeft een droog onderkomen gezocht.
De Organisatie heeft deze keer zowel een nieuwe, uitstekende locatie gekozen, maar ook voor een uiterst sfeervolle ambiance gezorgd. Hoog gras in het ronde strijdperk, omringd door deels overdekte tribunes, de worstelaars op luttele meters afstand.
Muziek van de geliefde Turkse zanger Mehmet Baydaroglu klinkt Over het terrein. Het stortregent en voorlopig lijkt daar geen veratidering in te komen Merkwaardig: bij de organisatie geep enkele uiting van paniek. 'Waarom ook', zegt Veyis Göngör, voorzitter van Turks Huis, 'wij hebben ons best gedaan, meer kunnen we niet.'

De worstelaars lopen in de tenten en overdekte tribunes in burgerkleren verloren rond. Ook zij hebben geen idee over wat gaat komen. Totdat de verantwoordelijke heren van het EK elkaar wenken voor nader overleg. Selim en en Emir horen, dat er wordt overwogen het hele gebeuren in de grote Jaap Edenhal te laten plaatsvinden.
Wonder boven wonder houdt de regen tijdens dat overleg op. Waarop de worstelaars worden opgeeroepen zich snel gereed te maken, er is al veel tijd verloren gegaan. Voor Melvin Witteveen ontbreekt daardoor helaas de tijd zijn nieuwe olieworstelbroek, door de organisatie aan de enige deelnemende autochtone Nederlander aangeboden, in alle rust aan te trekken. Wanneer hij tenslotte voor de wedstrijdleiding verschijnt, hoort hij dat zijn klasse al begonnen is, hij kan daarom alleen in een zwaardere categorie meedoen. Hij zal er als derde eindigen. Het kan raar lopen. Selim Barhan (1972) ziet enkele jaren geleden een poster hangen met daarop de aankondiging van olieworstelwedstrijden in het Amsterdannse Brediusbad. Familie van zijn moeder was vroeger bekend door prima judoprestaties, en door zijn Turkse afkomst zit het olieworstelen in zijn bloed. In de zomer zijn er in Turkije immers overal festivals, waar worstelen deel van uitmaakt. Selim meldt zich bij de organisatie aan, een worstelaar is geboren. Jongere broer Emir (1977) gaat het jaar daarop mee en valt meteen in de prijzen. Over enkele weken probeert hij in het walhalla van de olieworstelsport, Edirne (Turkije), hoge ogen te gooien naar het wereldkampioenschap in zijn gewichtsklasse.

Enkele keren per week reizen de broers samen naar sporthal De Pijp in Amsterdam. Hier trainen ze bij hun recent opgerichte worstelclub Pehlivan onder leiding van de Georgiër Dia Torchinsva, professionele worstelaar die in september deelneemt aan de wereldkampioenschappen in New York. Twaalf sporters werken op de mat individuele oefeningen af. daarna trainen ze in tweetallen op techniek, tactiek en kracht.
De sfeer is opvallend ontspannen, energieke inzet wordt afgewisseld met een dolletje. Omdat de sporters uit verschillende landen komen, wordt er ook Engels, Duits en Spaans gesproken. Ook de beheersing van al deze buitenlandse talen is de enige autochtone Nederlander, Melvin Witteveen, toevertrouwd. Witteveen heeft in korte tijd naam gemaakt in de Turkse gemeenschap door op het EK in Amsterdam onder meer Kadir Yilmaz te verslaan.

Aan de Nederlandse worstelcompetitie nemen tien clubs deel. Opvallend is dat de leden ook aan elkaars trainingen deelnemen. Want hier heerst de gedachte, dat je overal ervaring opdoet en kunt bijleren. In internationaal treffen sta je dan sterker. Toch is de Nederlandse worstelbasis flinterdun, reden waarom een aantal deelneemt aan de competitie in Duitsland.
Voor Selim en Emir is het worstelen een hobby die voorlopig geld kost. Selim heeft overdag een drukke baan als medewerker effectenadministratie, terwijl Emir tweedejaars student architectuur en bouwkunde is. Op zijn studievrije dag verdient Selim bij op een architectenbureau. Zodra hij zich bouwkundig ingenieur mag noemen, zal Emir alles aan de kant zetten om topsport te bedrijven. Hij wil echt het allerhoogste. Emir: 'Vorig jaar werd ik op het EK bij het olieworstelen derde, ik gaf alles, er zat toen gewoon niet meer in. Maar ik weet van mezelf dat ik groei. Mijn ambitie is de top. Olieworstelen is voor mij bovendien geen gewone sport, maar een sport met een rijke traditie. Zoals het Braziliaanse capoeirada dat in de zaal hiernaast wordt bedreven. Traditie spreekt mij geweldig aan!`

Voor oudere broer Selim is echter meedoen het belangrijkst. 'Wat mij een fijn gevoel geeft, is de waardering die je krijgt als je een goede prestatie hebt geleverd, ik hoef de top dus niet te bereiken, ik heb een full-time baan, ben inmiddels 28 en getrouwd. In de nacht van zaterdag op zondag, voorafgaande aan het EK, zal ik rustig slapen'.

Selim Barhan loot in de eerste ronde van zijn klasse een staand nummer. Maar Emir treft Murat Ersoy, een taaie tegenstander uit Den Haag, aan wie hij zijn handen vol heeft.

Het tweede duel staat (jawel!) broer Selim tegenover hem, precies als twee jaar eerder. De beide jongens proberen tevergeefs bij de wedstrijdleiding een andere opzet, maar loting blijft loting.

De beide broers weten wat ze aan elkaar hebben, ze kennen elkaars kwaliteiten door en door. Onbeslist duelleren ze verbeten voor de overwinning, af en toe het gevecht onderbrekend om met door de scheidsrechter uitgedeelde servetten hun ogen olievrij te maken.

De Barhans tegen elkaar (foto: Elko Westervaarder)

Verlenging volgt. Uiteindelijk wint Emir. Selim baalt, niet zozeer door zijn verlies, maar vanwege de gang van zaken: uitgerekend in zijn eerste wedstrijd tegen zijn broer het schip in gaan zonder een andere tegenstander te treffen.
Emir stuit in de volgende ronde op Hussein Al Baidhani uit Jemen. Opnieuw een gelijkopgaande strijd met verlenging, Emir wint. Vervolgens de finale. Tegen Davut Ertemiz, Nederlands kampioen bij het Grieks-Romeins worstelen, vecht hij als een leeuw, maar delft tenslotte het onderspit. Met zilver is hij op weg naar het WK in Edirne ook tevreden.

Elko Westervaarder in de Landelijke Allochtonenkrant van 20 juni 2001

Emir Barhan in Edirne:

‘Een goeie pot, maar wel verloren’

Emir Barhan praat honderduit, op de terugweg van deelname aan het Wereldkampioenschap Olieworstelen in Edirne, Turkije. Hij heeft weliswaar internationale ervaring als worstelaar, maar deze keer is hij wel bijzonder opgetogen. Net aangekomen in Nederland doet hij op Schiphol enthousiast verslag.

‘Dat was een ongelooflijk indrukwekkende ervaring, daar in Edirne. Het was ongelooflijk top gedurende vier dagen die hele olieworstelsfeer mee te maken Het was voor mij een grote happening onderdeel van het gebeuren te zijn. Alle giganten waren er, met iedereen heb ik kennisgemaakt. Ik verloor, maar heb er veel ervaring opgedaan die ik voor de komende toernooien ga gebruiken.

De wedstrijd die ik zaterdag in de tweede ronde speelde (in de eerste ronde had ik een staand nummer), duurde al met al een half uur. 23 minuten ongeveer waren mijn tegenstander en ik elkaars gelijken, we beschikten over evenveel kracht. Maar door gebrek aan ervaring bij mij en de grotere techniek van hem verloor ik. Ik kwam voor een groot deel met mijn buik open te liggen, zeg maar met mijn navel naar de hemel, en volgens de regels verlies je dan. In mijn klasse kücük orta kücük werd Kemal Karabaga de winnaar. Bij de zwaargewichten, in Turkije live op de televisie te zien, won Vedat Ergin (Ankara) in de finale van Ahmet Tasci, die voorgaande jaren 9x de finale had gewonnen’.

In Edirne, een stad met een kleine 100.000 inwoners, verbleef Emir samen met onder andere zijn sponsor, de in Amsterdam woonachtige Pool Wlodek Ruszyk in een tot hotel ingerichte oude karavanseray. Omdat kamelen slechts 35 km zonder water konden lopen, vond je vroeger in heel Turkije zo’n verblijfplaats, waar mens en dier konden bijtanken. Emir: ‘Het onderwerp van gesprek was dit weekend bij de sporters en de aanhangers alleen maar het olieworstelen. Let wel: het toernooi werd voor de 640ste keer gehouden! Alles verliep heel collegiaal, hoewel ik tussen de supporters een grote rivaliteit bespeurde. De deelnemers vertegenwoordigen namelijk de streek waar ze hun olieworstellicentie ontvingen, in mijn geval was dat Edirne. Ik vertegenwoordigde voor het publiek daarom Edirne. Mensen uit deze stad en streek waren dus op mijn hand. Met deze ervaring en de komende tijd nog harder trainen wil ik volgend jaar hogere ogen gooien. Ik ben dan misschien geen full-time professionel, maar door heel hard te trainen kan ik wel heel ver komen!’

Elko Westervaarder in de Landelijke Allochtonenkrant

HOMESITE OLIEWORSTELEN

All sites © Mohamed el-Fers