|
|
|
Klassieke Talen
Naar aanleiding van de avondstemming waarmee Vergilius' eerste ecloge eindigt, kan men een vergelijking maken met de volgende gedichten die over het einde van de dag of van een seizoen handelen.
|
|||||||||
| Guido Gezelle Dien avond en die roze 'k Heb menig uur bij u gesleten en genoten, en nooit en heeft een uur met u me een enklen stond verdroten. 'k Heb menig menig blom voor u gelezen en geschonken, en, lijk een bie, met u, met u er honing uit gedronken; maar nooit een uur zoo lief met u, zoo lang zij duren koste; maar nooit een uur zoo droef om u, wanneer ik scheiden moste, als het uur wanneer ik dicht bij u, dien avond, neergezeten, u spreken hoorde en sprak tot u wat onze zielen weten. Noch nooit een blom zoo schoon, van u gezocht, geplukt, gelezen, als die dien avond blonk op u, en mocht de mijne wezen ! Ofschoon, zoo wel voor mij als u, -wie zal dit kwaad genezen ?- een uur bij mij, een uur bij u niet lang een uur mag wezen; ofschoon voor mij, ofschoon voor u, zoo lief en uitgelezen, die rooze, al was 't een roos van u, niet lang een roos mocht wezen, toch lang bewaart, dit zeg ik u, 't en ware ik 't al verloze, mijn hert drie dierbare beelden: U, dien avond - en - die rooze ! |
|||||||||
Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) Wanderers Nachtlied 2 Über allen Gipfeln |
|||||||||
| Alcman van Sardes, 2e helft 7e eeuw Vert. Paul Claes Nacht Nu slapen de bergtoppen en de dalen, |
|||||||||
|
Rainer Maria Rilke, Das Buch der Bilder Herbsttag |
|||||||||
| Herfstdag Heer, het is tijd. Het was een grootse zomer, Leg nu uw schaduw op de zonnewijzers en laat de wind over de velden komen. Gebied de vruchten vol te zijn, verleen hun nog twee zuidelijker dagen, stuw ze naar de voldragenheid en jaag de laatste zoetheid in de zware wijn. Wie nu geen huis heeft, bouwt het ook niet meer, wie nu alleen is, zal het lang nog blijven, zal waken, lezen, lange brieven schrijven en rusteloos de lanen op en neer gaan als de wind de blaren voort zal drijven |
|||||||||
  |
|||||||||
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
