Martialis, 1, 1: Even voorstellen....
Hier is hij dan, de dichter die jij leest,
waar je naar verlangt, die Martialis,
bekend over heel de wereld
om zijn boeken met pikante epigrammen.
Hem heb jij, letterlievende lezer,
toen hij nog in leven was en het waarderen kon,
een roem laten wedervaren
die zelden dichters zelfs na hun dood te beurt valt.
Martialis, 1, 4: cum licentia superiorum: vertaling
Indien U toevallig mijn geschriften ter hand zou nemen, Caesar
laat dan die strakke blik die de wereld beheerst even varen.
Zelfs uw triomfstoeten plegen een scherts te verdragen,
en een veldheer bloost niet als men grapjes over hem maakt.
Lees mijn gedichten, bid ik U, met de blik die U aan Thymele
gunt en aan de grapjas Latinus.
De censuur kan onschuldige scherts gedogen:
mijn tekst is wel gewaagd, maar mijn leven is deugdzaam.
