|
|
 |
 terug naar
Geloof
Paus roept advocaten op geen echtscheidingszaken te pleiten
Paus Johannes Paulus II heeft de katholieke advocaten opgeroepen om niet langer echtscheidingsprocessen te pleiten. Hij verzocht de magistraten er zich bewust van te zijn dat een scheiding ,,nog altijd een kwaad is'' en ,,tegenstrijdig is met de rechtvaardigheid''. Hij stuurde daartoe een brief naar alle rechters en advocaten van het geestelijke Beroepshof van Sainte Rote Romaine.
De paus bestempelt echtscheidingen als ,,wondes in het sociale lichaam'' en verzekerde dat het huwelijk ,,beschouwd moet worden als onverbrekelijk en als een simpele, persoonlijke keuze, kortom een basispijler van de volledige maatschappij''. Hij gaf wel toe dat het voor rechters wel eens moeilijk is om niet betrokken te worden in echtscheidingsrechtszaken, omdat de wet hen voorschrijft dat ze niet mogen weigeren een arrest uit te spreken. ,,Toch moeten ze doelgerichte middelen hanteren om famiale herenigingen aan te moedigen, vooral door te bemiddelen''.
,,Wat advocaten betreft, zij moeten zaken die tegenstrijdig zijn met de rechtvaardigheid, zoals echtscheidingen, altijd weigeren'', aldus de 81-jarige paus. Volgens hem mogen de advocaten enkel in een rechtszaak pleiten als ,,de belangen van de cliënt het huwelijk niet schaden''. Paus Johannes Paulus II denkt dat magistraten alleen op die manier een dienst verlenen. ,,Ze vermijden zo ook dat ze eenvoudige technici worden die om het even welk belang dienen'', aldus nog de paus.
Ook richtte de paus zich nog tot de christenen in het algemeen. Hij raadde hen aan zich enkel voor eeuwig aan iemand te binden en de onschendbaarheid van het huwelijk te verdedigen. ,,Bestrijd vastberaden alle legale en administratieve maatregelen, die de deur naar een echtscheiding openen of die ander samenlevingsvormen dan die van het huwelijk kunnen leiden, waaronder relaties tussen homoseksuelen''.
Met zijn bovenstaande uitspraken laat de Paus geen ruimte meer voor een humaan Rooms Katholicisme: advocaten en rechters mogen zich niet meer inlaten met echtscheidingen!
Zolang de Paus zich op het theoretische vlak bewoog was aan de praktische toepassing nog een menselijke kant te breien. Met deze uitspraak maakt de Paus het zijn instelling helemaal onmogelijk (voor zover dit al niet eeuwen lang het geval was) als promotor van de ware invulling van het Christendom, namelijk de realisatie van 'Heb elkander lief'.
 KERKGANGERS NOG STEEDS IN DALENDE LIJN :
België, vroeger een katholiek land bij uitstek, blijkt steeds minder katholiek te wezen. In bepaalde kerken kun je de kerkgangers tijdens de zondagsmis op één hand tellen. De Paus zelf heeft er zich mee bemoeid en tijdens een anoniem bezoek aan ons land kwam hij zich zelf vergewissen van de toestand ter plaatse. Hij stelde zich verdekt op bij de ingang van een kerk in het Brusselse en had veel moeite om een kerkganger te ontwaren :
 GODFRIED DANNEELS
 Born 4 June 1933
Bishop of Antwerp (1977-79)
Archbishop of Mechelen-Brussels (1979-)
Archdiocese: Mechelen-Brussel
Dioceses: Antwerpen, Brugge, Gent, Hasselt, Liege, Namur, Tournai
Considered by some Vatican watchers to be the second choice for next pope,
behind the frontrunner.
Einde 1979 werd hij door Johannes-Paulus II benoemd tot opvolger van Kardinaal Suenens; hij werd dan op 4 januari 1980 aartsbisschop van Mechelen-Brussel en voorzitter van de Belgische bisschoppenconferentie. De Paus vroeg hem tevens de buitengewone Synode voor te zitten die te Rome gehouden werd door de bisschoppen van Nederland.
Aartsbisschop Danneels werd op 2 februari 1983 tot kardinaal benoemd. Hij was de vertegenwoordiger van de Belgische bisschoppen op de Synoden van 1980, 1983, in 1985 werd hij benoemd tot relator van de buitengewone Synode, die samengeroepen werd 20 jaar na het einde van het Tweede Vatikaans Concilie. Verder nam hij deel aan de synodes van 1987, 1991 en 1994. Na de Bisschoppensynode van 1994 werd hij opnieuw verkozen als lid van het permanent secretariaat van de Synode.
Kardinaal Danneels werd aangesteld als lid van de Congregatie voor het Katholiek Onderwijs. Zijn mandaat als lid van de Congregatie voor de Geloofsleer werd hernieuwd.
Vervolgens werd hij ook aangeduid als lid van de Congregatie voor de Evangelisatie van de Volkeren, van de Raad voor de Openbare Aangelegenheden in de Kerk, van de Congregatie voor de Eredienst, van de Congregatie voor de Oosterse Kerken en van het Secretariaat voor de niet-gelovigen.
Hij was van 1990 tot juni 1999 voorzitter van Pax Christi Internationaal.
Zoals zijn voorgangers zet Kardinaal Danneels de oecumenische traditie verder. Kardinaal Mercier patroneerde van 1921 tot 1926 de Mechelse Gesprekken, een eerste dialoog tussen anglicanen en katholieken. Sedertdien zijn er regelmatige ontmoetingen o.m. tussen het anglicaanse aartsbisdom York en het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Mede door het graf van Kardinaal Mercier, wordt de Mechelse kathedraal regelmatig bezocht door oecumenische delegaties en worden er oecumenische gebedsdiensten georganiseerd.
Ieder jaar publiceert Kardinaal Danneels twee pastorale brieven die op vele tienduizenden exemplaren verschijnt en waarvan sommige in meerdere talen vertaald zijn. In 1995 is voor het eerst ook een videoproductie gerealiseerd op basis van zijn paasboodschap: Afscheid nemen. Leven met onmacht. In 1998 volgde een tweede videoproductie op basis van de brochure Vergeten en vergeven.
vzw Synodale Katholieken van België
Bosschaert De Bouwellei 49 - 2100 Deurne
Tel: 03/324.87.04
Mei 2000 werd de vzw Synodale Katholieken van België opgericht. S.K.B. maakt deel uit van een internationale hernieuwingsbeweging, samen met "We are Church", "Kirche im Aufbruch", "Acht-Mei Beweging", "Pour un Autre Visage d'Eglise et de Sociéte", "Human Rights in the Church"
In het spoor van het kerkreferendum
Vijf jaar geleden waren velen onder u reeds betrokken bij het kerkreferendum 'Het verlangen van het Volk Gods'. In navolging van Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland, werden ook in ons land christenen uitgenodigd om na te denken over hun geloof en hun geloofsgemeenschap, over de rol, de taak en het functioneren van de kerk in de huidige wereld. Christenen werden uitgenodigd om als volwassen en mondige tochtgenoten hun verantwoordelijkheid op te nemen opdat de Jezusbeweging vandaag haar opdracht zou kunnen vervullen: nl. het realiseren van een rechtvaardige, bevrijde samenleving. Gaillot zei al: "Als de kerk niet dient, dient zij tot niets".
Alleen een bevrijde kerk kan meewerken aan een te bevrijden maatschappij. Alleen een kerk die zichzelf permanent hervormt, kan een geloofwaardige bondgenoot zijn in een sociale omwenteling. Alleen een kerk die democratisch is, kan een bondgenoot zijn in de strijd tegen de verrechtsing. Vanuit dit idee en in het spoor van het zoekproces dat toen rond het referendum gevoerd werd, hebben we met de initiatiefgroep een eerste versie van de werktekst 'Voor een democratische beweging binnen de kerk' op papier gezet. Met een vijftiental mensen hebben we, begin dit jaar, urenlang gediscussieerd over de inhoud van deze tekst en over de manier waarop we de dialoog hierrond op gang zouden brengen in de vele plaatselijke groepen, in organisaties en parochies. Van cruciaal belang vonden we dat de SKB een open initiatief zou zijn en blijven: open voor al wie zich door de tekst aangesproken voelt, zowel individuen, als gezinnen, als basisgroepen, als kloostergemeenschappen, gelovig geïnspireerde bewegingen of werkgroepen ervan, groepjes van pastorale werkers of theologen. Hoe kon deze tekst van enkelen een verklaring van velen worden? Daar was en is het ons nog steeds om te doen.
Ondanks de misverstanden
Het vroegtijdig uitlekken van dit initiatief in de katholieke pers betekende een streep door onze rekening. Nog voor het gesprek aan de basis gevoerd kon worden, lag het oordeel klaar: we zouden met dit soort visie uit zijn op een schisma. Via een persmededeling moesten we de reactie van onze Belgische bisschoppen vernemen: ons initiatief werd veroordeeld als 'geheel in strijd met de leer en de praxis van de katholieke Kerk'.
Zonder hier verder in te gaan op deze reacties wil ik wel een aantal misverstanden die eruit gegroeid zijn, rechtzetten:
1. De vzw SKB is niét uit op een breuk. Wij opteren er niét voor om ons buiten de katholieke kerk te plaatsen, niet door een nieuwe kerk op te richten, noch door aansluiting te zoeken bij andere christelijke kerken die nog enige synodale traditie hebben. Wij opteren ervoor om een vrijgevochten hervormingsbeweging binnen de katholieke kerk te zijn: één strekking van de vele die er in onze kerk vandaag leven.
2. De SKB wil in dialoog gaan met alle bewegingen, groepen, parochies en gemeenschappen in de kerk en buiten de kerk. In deze dialoog moeten zowel de SKB als de verschillende gesprekspartners de eigen identiteit kunnen bewaren.
3. Het vroegtijdig openbaar maken van de werktekst, vooraleer deze voorgelegd, gecorrigeerd en geamendeerd kon worden door zoveel mogelijk groepen en individuen is niét onze keuze geweest. Dat zou in tegenspraak zijn met onze basisoptie voor meer democratisch overleg.
Brandpunt van verbondenheid
Maar laten we vooral voorkomen dat misverstanden en desinformatie ertoe leiden dat we uit het oog verliezen waar het ons uiteindelijk om gaat: om het zoeken hoe wij vandaag 'ekklesia', dat wil zeggen 'volksvergadering' kunnen zijn.
Net als bij het kerkreferendum getuigt dit initiatief zowel van een fundamentele ontevredenheid over de huidige gang van zaken binnen onze Kerk, als van een stevig geloof in de mogelijkheid dat we er iets aan kunnen veranderen. Bovenal blijft dit kritische zoeken een sacrament van onze hoop:Wij pleiten voor een democratische beweging omdat wij geloven dat Kerk bedoeld is om 'brandpunt van verbondenheid' te zijn, een plek waar inzicht wordt gevormd door informatie en bemoediging, door analyse en inspiratie, waar hart en verstand en verbeelding worden gewekt en wakker gehouden. Een plek waar mensen, op basis van gelijkwaardigheid, open en vrijmoedig met mekaar in gesprek gaan, mekaar confronteren en bevragen, samen visie ontwikkelen, samen beleid maken, samen verantwoordelijkheid dragen.
Dat is ook de betekenis van 'Synodaal': samen op weg. In het synodale kerkmodel werken de plaatselijke gemeenschappen niet alleen op praktisch of organisatorisch vlak samen, ook inhoudelijk ontwikkelen zij samen visie. Beslissingen worden er genomen door grondig overleg tussen de verschillende gemeenten, niet enkel door hun vertegenwoordigers.
Dat is ook de betekenis van 'katholiek': nl. 'open voor iedereen' die mee wil werken aan bevrijding, tegen de god van het kapitaal.
"Samen op weg"
Wij geloven dat zo'n kerk kàn, dat het geen utopie is. Wij menen niet dat verschillen in visie tot een breuk moet leiden. Maar dialogale en democratische relaties, ambten en structuren zullen niet vanzelf tot stand komen. Deze kunnen enkel van onderuit groeien door volgehouden inzet en vindingrijkheid én door oefening. En het is al bezig: in heel wat groepen en gemeenschappen wordt er op een inspirerende en creatieve manier geëxperimenteerd.
Het werken aan onze basisverklaring was ook zo'n gezamenlijke oefening, over de grenzen van de eigen gemeenschap heen. Belangrijker nog dan de inhoud van die basisverklaring, is de manier waarop we daarrond met mekaar in dialoog treden en de praktijk die we daarrond samen uitbouwen. Niét uit het resultaat van onze beweging, maar uit het proces zal onze optie voor een synodaal kerkmodel moeten blijken.
Op onze eerste "Samen-op-weg"-Dag werd de voorlopige basisverklaring uitvoerig besproken. De conclusie was dat de werktekst volledig herschreven dient te worden-aan de hand van de richtlijnen die we die dag (en voordien ook schriftelijk) mee hebben gekregen. De initiatiefgroep heeft intussen lde nieuwe, herwerkte basisverklaring ter goedkeuring voorgelegd op de Algemene Ledenvergadering van 6/01 ll. Meer hierover vind je hier.
Andere besluiten van onze 'Samen-op-weg-dag' waren de volgende:
· Laat ons niet te veel energie investeren in de 'perfecte' basisverklaring. Uiteindelijk gaat het om een andere PRAKTIJK. Om daden, meer dan om woorden.
· Laten we ons kruid ook niet verschieten met reageren tegen de hiërarchische kerk. We hebben al onze krachten nodig om te bouwen aan een basiskerk naar het synodale model.
· En laat ons vooral realistisch blijven: een samen-op-weg-kerk, naar het model van de oerchristelijke gemeenschap van gelijkwaardige mannen en vrouwen en naar de grondopties van het tweede Vaticaans Concilie
zo'n kerk worden wij niet van vandaag op morgen. Het zal een proces van lange adem zijn.
Rent - a - Priest (www.rentapriest.be)
Wij verzorgen :
Geboorte- of doopvieringen
Overgangsvieringen ( in de volksmond gekend als eerste en plechtige communie )
Huwelijksvieringen
Jubilea & Herdenkingsvieringen
Vieringen op aanvraag
Rouw-Afscheid-Rituelen
Vieringen aan het ziekbed
Voordrachten
U kan bij ons ook terecht :
Als u een eigentijds zingevingsmoment wenst dat aansluit bij uw leven en uw waarden .
Als u zich niet meer kerkelijk of godgelovig voelt.
Als u een andere locatie wenst dan een kerkgebouw. Indien u wel een religieuze ruimte zoekt helpen
we u zoeken naar een geschikte locatie.
Als u elders geen volwaardige viering kan krijgen omwille van een echtscheiding of andersgeaardheid.
Kontactadres voor info en aanvragen van vieringen :
André Brems en Marie-Rose Herremans
Tel & Fax. : 02/356.28.54 - Gsm 0478297471
email andrebrems@hotmail.com
U hebt een keuze uit meerdere voorgang(st)ers. Indien U op onze website kijkt kan u
kennismaken met hen via de "links" die u links op het scherm ziet. U kan ook rechtstreeks
contact opnemen met de voorgangers voor een viering.
Kontaktpunten bij geschoolde voorgangers :
Bethune Norbert Tel. 051/656150 - Fax. 051/697931 - Gsm 0473/829574
email norbert.bethune@yucom.be
De Stobbeleir Gino & Vydt Johan Tel. 052/202089
email info@goede herder.be
Merckelbagh Guido Tel. 03/8256570 - Gsm 0485618970
Mathieu Gsm 0494385970
|
|
|
