Gedichten

Natuur

Kijk door het raam,
de druppels spetteren,
zachtjes op de lenteblaadjes,

De bomen ruisen,
merels vliegen tegen de wind in,
ze zijn dikke maatjes.

Weer en wind,
regen en bliksem,
de muziek ruist zachtjes in je oren.

Bloemetjes slapen al,
de treurwilg treurt eenzaam,
hiet te midden ben ik geboren.

Suzanne Leutscher, 2002

Lichtpuntje

Ruik de lentegeur,
adem zachtjes in,
open je ogen,
zie de schaduwkant in.

Donker en veel lichtjes,
midden in het bos,
dat ben jij,
zittend op het groene mos.

Het lichtpuntje in de duisternis,
alsjeblieft ga niet uit,
ik zie je zitten,
achter mijn glazen ruit.

Suzanne Leutscher, 2002.

Duivelse flitsen

Bliksem en donder,
onweer en licht,
duivelse flitsen,
zo in de ogen van mijn gezicht.

Fel en lichtgevend,
zo mooi en zo snel,
bleef het maar langer,
het gaat zo snel als een pijl.

Druppels van water,
komt zo hard als het kan,
neer op de aarde,
het maakt mensen bang.

Gedonder blijft doorgaan,
het is middenin de nacht,
er is volle maan,
niemand houdt de wacht.

Eenzaam en stil,
kijk ik starend naar de lucht,
is het een teken?
Ik maak een diepe zucht.

Suzanne Leutscher, 2002

Je was mijn geliefde,
zo zacht en zo klein,
met je lieve pootjes,
je hoorde bij mij.

Nu ben je overleden,
zomaar onverwachts,
je had een heel mooi leven,
dat acht jaren was.

Snuffeltje, je blijft in mijn gedachten,
voor eeuwig en altijd,
mijn eigen konijn in het leven,
ik had nooit spijt.

Ik zal je gaan missen,
je nooit meer zien,
straks wordt je begraven,
onder de aarde, en bovendien,
er komt nooit meer een ander,
je was voor mij een kind,
mijn leven verandert,
en het oneerlijke dat ik vind?

Je wordt uit mijn leven genomen,
zomaar gepakt,
nu kan ik niet meer dromen,
ik ben in een diepe put gezakt.

Nu zal je rusten,
ik laat je gaan,
morgen een nieuwe dag,
maar die zal heel anders vergaan.

Ik hou van je.

Sterren stralen in de lucht,
en dalen neer in vogelvlucht
Landen op een groot terrein,
volgroeid met rosemarijn
Maar ook lavendel en madeliefjes,
bloeien er als hartediefjes
Daarginds is een bron van licht,
stralend in het gezicht
In de ogen van een mooie vrouw,
zwevend boven de ochtend dauw
Een nieuwe dag breekt bijna aan,
de sterren moeten maar eens gaan
En dan eenzaam bij het maanlicht,
schrijft ze sierlijk dit gedicht
Een speciale ontmoeting was het wel,
het wederzien zal ze snel
Vanacht is er weer een kans,
dan aanschouwt de Godin haar nieuwe dans.

Suzanne Leutscher, 3 september 2002.

De wereld zit vol met ellende
zodat de mens eraan wende
en maakte er wat gruwelijks van
nog erger dan een ijbeer brullen kan

Het was zo schoon en mooi
maar nu is het net een gesloten kooi
met een steeds sterker wordende drang van buiten af
zodat de ozonlaag het begaf

Het weer en de maatschappij zijn in rep en roer
zie de oogsten van een boer
waar is ons verstand gebleven?
is dan werkelijk alles opgegeven?

De natuur is deel van ons leven
dat kan men niet zomaar weggeven
worden er van fouten wel geleerd?
in de hoop dat men het milieu eens minder bezeerd

Waarom lijkt de mensheid toch zo dom?
straks stort de wereld in als een bom!

Suzanne Leutscher, 5 september 2002

Volle maan

De maan in al zijn glorie
de maan in volle macht
de maan in al zijn helderheid
de maan in volle kracht
de maan in ht duister
de maan in de nacht
de maan in de hemel
mijn kind, slaap maar zacht.

Suzanne Leutscher, 17 december 2002

Constant blijven leven

Het begin en het einde
Komende en verleden tijd
Je blijft erover peinzen
maar het helpt niks, tot mijn spijt

Het begin van nieuw leven
Het einde voor altijd
Constant blijven rondzwerven
Je bent zo verleden tijd

Voortzetten en voortplanten
Waar is het begin en waar het eind?
Wie zal het zeggen?
Wie er leeft of wie er lijdt?

Suzanne Leutscher, 14 januari 2003

De troostboom

Kom maar onder mijn takken
verschuil je in mijn groen
netzoals de vogeltjes
ook bij mij wel doen

Zoek er maar een plaatsje
mijn arme, lieve kind
Ik ruis voor jou mijn blaadjes
met de lieve zachte wind

Droog de tranen uit je ogen
Vertel het mij maar allemaal
Er is geen boom hier die niet luistert
naar jouw verdriet en jouw verhaal

Is er even niemand anders
die zijn armen om je kan slaan
Leg je armen om mijn stam heen
en laat de tranen dan maar gaan

Hoewel ik niet kan praten
hoor ik wel wat je bedoelt
en ik denk dat voor je weggaat
je m'n troost wel hebt gevoeld

Neem een blaadje van mij mee
Droog daarna je laatste traan
En weet dat er een boom is
die voor jou zal blijven staan

17 december 2002

Toen ik geboren was, was ik zwart.
Toen ik opgroeide, was ik zwart.
Als ik naar de zon ga, ben ik zwart.
Als ik bang ben, ben ik zwart.
Als ik ziek ben, ben ik zwart.
Als ik zal sterven, zal ik zwart zijn.
Maar in tegendeel met jou, mijn blanke vriend.
Toen jij geboren was, was je roze.
Toen jij opgroeide, was je wit.
Als jij naar de zon gaat, ben je rood.
Als jij het koud hebt, ben je blauw.
Als jij bang bent, ben je groen.
Als jij ziek bent, ben je geel.
Als jij zal sterven, zal je grijs zijn.
En na dit alles durf jij mij een KLEURLING NOEMEN!!!

17 december 2002

Geloof

Geloof in je zelf in de kracht die je hebt,
de kracht die jou door het leven leidt,
door goede en slechte tijden.

Geloof in de verborgen kwaliteiten
die iedereen bezit en die je de juiste
weg zullen wijzen.

Geloof in morgen en in wat die dag
je zal brengen en probeer alles
van de zonnige kant te bekijken,
want met een positieve kijk
op het leven is er geen grens
aan jouw mogelijkheden.

12 december 2002

Vrij en blij

Met gemengde gevoelens zit ik hier...
er komt ontzettend veel los in mij...
En schrijf maar eens alles op papier...
er komt opeens zoveel dichtbij...

Het Godelijke komt in mij naar boven...
wat gebeurt er allemaal met mij...
Ik kan het haast niet geloven...
het maakt me verdrietig en blij...

Ik voel licht om mij heen stralen...
het voelt warm en vredig aan...
Ik mag nu mijn eigen leven bepalen...
en ben blij met mijn bestaan...

Het kleine meisje vervaagt in mij...
niet meer gekweld door toen...
Er komt een sterke boom naar voren...
en niemand zal mij nooit meer wat aandoen...

Als een blij vlindertje vlieg ik rond...
en geniet van alles wat mooi is...
op deze mooie maandagmorgen...
schenk ik iedereen vergifenis...

Ik laat nu alles los in mijn ziel...
en het werd eens tijd...
Ook al voel ik mij nog best fragiel...
ik ben één en al schoonheid...

19 december 2002

Elfin Maid

The Forest feels different as I return from a day of play.
I see the Elfin Maid now staring my way.
I try to avoid her eyes. I tire so hard I feel as if I could die.
Then she looks straight at my heart I run over to her and play almost till the sun goes down.
I tell her I've heard stories of her.
She says they all are not true.

I tell her my mother misses me and she says I will to.
She was like a second mother taking care of me for months and years and
when she finally let me go she said have no fears you will go back to your mother and
she will be fine but never forget this silly poem of mine.

"Dear little Child sing through your heart and whenever you feel alone race to me with a head start and
I will take care of you at years at a time. Then the winds will chime 3 times and once again you will be a child of mine"
At this I hugged her and went back home to find out I have only been an hour and mother hadn't yet made dinner.

The Elfin Maid did exactly the opposite of what she did to the others.
She loved me and cared for me just of grace.

by Brittany Halpin

Elves love of Fall

Once as wind blew with the smell of snow
Was when the sky was starlite and clear
The winter was coming the elves knew
The preperations for winter drew near
They elves hold fall closely dear
And are deeply sad to see it go
From it fires their magical inspiration
They cling to Autumn with strenght and desperation
Alas it passes and they hide away
As the ice faries come out to play
For so unlike their cousins the elves
A snowy winter with plenty of ice makes them happy and gay
To the faries a blizard brings the best kind of day
But Alas to the elves winter carries dark dismay

by Krista Helene Kondro

17 december 2002

Picture-Books In Winter

Summer fading, winter comes -
Frosty mornings, tingling thumbs,
Window robins, winter rooks,
And the picture story-books.
Water now is turned to stone
Nurse and I can walk upon;
Still we find the flowing brooks
In the picture story-books.

All the pretty things put by
Wait upon the children's eye,
Sheep and shepherds, trees and crooks,
In the picture story-books.

We may see how all things are,
Seas and cities, near and far,
And the flying fairies' looks,
In the picture story-books.

How am I to sing your praise,
Happy chimney-corner days,
Sitting safe in nursery nooks,
Reading picture story-books?

by Robert Louis Stevenson

17 december 2002

Eigen gedichten:	Gedichten van elders:
Natuur Lichtpuntje Duivelse flitsen Dood De dans Wereld van ellende Volle maan Constant blijven leven	De troostboom Kleuren Geloof Vrij en blij __ Elfin maid Elves love of Fall Picture-books in Winter